Adv PJ Pretorius
Lees volledig by Volksverraad - die boek
"Met die toetrede van F. W. de Klerk tot die politieke toneeI, is die pad finaal geopen vir die totale oorgawe van Suid-Afrika aan die barbaar en sy Kommunistiese broer. Die 94-verkiesing was nog skaars verby of die buitelandse pers het met groot fanfare aangekondig: 'Die Boerevolk is dood! Lank lewe Mandela se Democratic South Africa!' Dit was inderdaad vir hulle 'n dag om oor te juig, want meer as 'n honderd jaar lank het hulle tevergeefs kragte saamgespan om die Boerevolk uit te wis. En wie sou ooit kon raai dat Afrikanerleiers uiteindelik die knoop vir hulle sou deurhaak? "
DIE ONTBINDING VAN DIE AFRIKANER BROEDERBOND
Die Afrikaner Broederbond het hom in Maart 1991ten gunste van regstellende maatreëls, 'n handves van menseregte (in besonder die van die regstaat) en herverdeling van inkomste in die Nuwe Suid-Afrika uitgespreek. In Mei 1993 het die Broederbond tydens 'n vergadering in Oudtshoorn formeel besluit om die Broederbond in sy huidige vorm te ontbind.
Daar is oorweging aan geskenk om die bestaande organisasie in 'n ope vereniging te omskep waaraan iedereen kan behoort. Die Afrikaner Broederbond het inderdaad in November 1993 besluit om sy naam na die Afrikanerbond te verander. Die Afrikanerbond is oopgestel vir persone ongeag kleur, geslag en ras.Die Afrikaner Broederbond se grondwet is verander om by die nuwe veelrassige Suid-Afrika aan te pas, maar hy sit steeds onveranderd, hoewel net onder 'n nuwe naam (die Afrikanerbond) sy geheime en reeds genoemde private werksaamhede voort.
Uiteindelik het die woorde van Jan Smuts se Hoof van Militêre Intelligensie, kol. Ernie Malherbe geseëvier: “The Broederbond must be destroyed”. In November 1993 is hierdie missie voltooi.
DIE ALGEMENE VERKIESING VAN APRIL 1994
Die oordrag van mag aan die magsoorgawe aan ’n ANC/SAKP bewind, die impak daarvan op Blanke politiek en die raaisel agter Hendrik Schoeman se dood.
Die Algemene Verkiesing van April 1994 het plaasgevind en enkele geweldsituasies aan die regse kant het voorgekom. Daar was weinig sprake van etniese geweld. Sodoende het die Blanke heerskappy tot ’n einde gekom. ’n Nuwe grondwet met sy Pax Americana-strekking het vanaf 27 April 1994 regskrag verkry, waarin die Nuwe Suid-Afrika beliggaam is. Dit is die eerste keer sedert Suid-Afrika se konstitusionele geskiedenis dat die land se grondwet voorsiening maak vir ’n nie-rassige demokrasie bestel. Ironies genoeg meld Rapport van 3 September 1995 dat: “Een van die ’klein wonderwerke ’ van die Nuwe Suid-Afrika is dat die SA Institute of Race Relations en die Afrikanerbond (opvolger van die Afrikaner Broederbond) deesdae vir dieselfde liberale waarde veg.”
Die ANC/SAKP het tydens die verkiesing 64 persent van alle stemme op hulle verenig en wen met ’n oorweldigende meerderheid. Die Nasionale Party moes toe met daardie realiteite die mag oordra aan ’n ANC/SAKP bewind binne die Regering van Nasionale Eenheid — ’n konsep wat die Afrikaner Broederbond reeds in SWA ge-eksperimenteer het gedurende die sewentiger-, tagtiger- en vroeë negentigerjare. Die mag word oorgegee onder die bewaking van die regering se eie veiligheidsmagte, alhoewel daar tog buitelandse waarneming aanwesig was om toe te sien dat die verkiesing "vry en regverdig" was. Ten spyte van ongerymdhede is die verkiesing vry en regverdig verklaar.
Sedert die ontstaan van die Nuwe Suid-Afrika is suiwere Blanke politiek (veral Blanke Nasionalisme) gemarginaliseerd. Die skrif was duidelik aan die muur vir die KP en die AVF. Die KP en die AVF het toenemend in ’n proses van verbrokkeling verval. Wat die bestaande orde betref, is die geledere in die regse politieke spektrum, toe met die uitsondering van Jaap Marais van die HNP, leierloos.
Beoordeel teen die agtergrond van die Nuwe Grondwet van Suid- Afrika, is daar geen sin aan die voortbestaan van ’n suiwere Blanke ideologie nie. Die Blanke Afrikaner se strewe na selfbeskikking as politieke oogmerk in die politieke orde van die Nuwe Suid-Afrika is gemarginaliseer. Die regses was per sé geskok oor verwikkelinge wat hulle nie eens verstaan nie en bekommerd oor hulle toekoms. Party is toe reeds geraak deur die regstellende aksies wat plaasvind. Armoede was toe reeds sommiges se voorland.
’n Verdere feit is dat Afrikaans ten gunste van Engels in die politieke en die ekonomiese arena meer en meer gemarginaliseer is. Stelselmatig het die Afrikanerbond en die Nasionale Party besig om hul inspraak/beheer oor die politieke oorgangsproses verloor. Die Vryheidsfront se volkstaatsindroomblyk ook ’n dooie roep te wees om Afrikanerskap te beveilig. Die amptelike erkenning van ’n Afrikanervolkstaat deur Mandela in Mei 1995 is slegs die erkenning van die handhawing van Afrikaans as taal binne ’n bepaalde geografiese gebied wat geensins diskrimineerd mag wees teen ander taal-, ras- en godsdiensgroepe nie. Volgens informasie wat uit die Nasionale Intelligensie Agentskap uitgelek het, was dit ’n blote intelligensiefoefie.
Na onthullings van Groenewald en Viljoen as Afdeling Inligting agente/spioene deur Mi6, die Britse Intelligensiediens se overte mondstuk, Africa Confidential, van 3 Junie 1994 blyk dit dat die generaals vir minstens 'n tydwyle ietwat versigtig was vir moontlike regse vergeldingsaksies. Beide Die Afrikaner en die Patriot het artikels oor die onthullings gepubliseer. Na wat onbevestig berig word; is Constand Viljoen se motor in September 1994 van die pad afgedruk. Omrede Viljoen toe begin vrees het vir sy lewe, het Tienie Groenewald die hulp ingeroep van Afdeling lnligting se Baie-Belangrike-Persone-beskermingspersoneel (wat gewoonlik die Hoof/Minister van die Weermag is). Militêre Inligting het aan hom lyfwagte verskaf. 'n Foto van Constand Viljoen se lyfwagte is deur Koos Venter van Die Afrikaner in Oktober 1994 afgeneem tydens Viljoen se toespraak te Waterkloof. Hierdie hulp was egter die slinkse Tienie Groenewald se grootste berekeningsfout. Dit het Groenewald en Viljoen se verbintenis met die regering hervestig. Die skrywer het uit sy eie ervaring tydens 'n skadevergoedingsaksie teen die Nasionale Intelligensiediens self op bewysstukke afgekom wat Groenewald se verbintenis met die Nasionale Intelligensiediens bevestig het. .
Dit was later die oogmerk van die Afrikanerbond om onder die vaandel van die Nuwe Regses 'n sambreel te vind om die as't ware uitgediende partye (soos die KP en Vryheidsfront) met die Nasionale Party in 'n nuwe politieke party te assimileer met die kreet van eenheid.
Die herontwaking van Afrikanernasionalisme in Blanke geledere word voortdurend gesmoor omrede die skaduwee van die Rockefeller-CIA-konneksie oor Suid-Afrika bly hang en nog 'n CIA raaisel in die Suid-Afrikaanse bodem ontstaan het toe Hendrik Schoeman dood in sy motor by sy mielielande aangetref is. Na vertroulik verneem is, was dit nie selfmoord nie, maar koelbloedige moord om te voorkom dat hy sou praat. Hier was weereens 'n persoon wat hom laat inbind het met teenwigte wat nie die Afrikaner se saak goedgesind was nie. Toe Schoeman die swaarkry van sommige Afrikaner sien, en sien dat dit toenemend die lot van mede-Afrikaners sou word, het 'n sterker gevoel by hom opgekom om oor die subversie van die CIA in die Afrikanerpolitiek te praat. Hy is stilgemaak voordat hy daardie feite kon openbaar.
Met die oorgawe aan ' n ANC/SAKP-bewind is 'n verdere doelwit van die Rockefeller-Rothschild-Oppenheimer-plan wat in 1960 daargestel is, bereik. Daar het toe nog enkele doelwitte nog oogerbly. Dit sluit die volgende in:
• die instel van 'n monetêre en ekonomiese unie vir.die suidelike deel van die kontinent, wat die ineenskakeling van die ekonomieë van Angola, Zaire, Zambië, Rhodesië (nou Zimbabwe), Malawi, Mosambiek en die Republiek van Suid-Afrika behels met net een streeksgeldeenheid, en
• die politieke hervorming in Swaziland na 'n demokratiese bestel.
Met die toetrede van F. W, de Klerk tot die politieke toneeI, is die pad finaal geopen vir die totale oorgawe van Suid-Afrika aan die barbaar en sy Kommunistiese broer. Die 94-verkiesing was nog skaars verby of die buitelandse pers het met groot fanfare aangekondig: "Die Boerevolk is dood! Lank lewe Mandela se Democratic South Africa!" Dit was inderdaad vir hulle 'n dag om oor te juig, want meer as 'n honderd jaar lank het hulle tevergeefs kragte saamgespan om die Boerevolk uit te wis. En wie sou ooit kon raai dat Afrikanerleiers uiteindelik die knoop vir hulle sou deurhaak?
Die vraag is nou net of die verraad en uitverkoop van jou eie mense tog die moeite werd was? As dit tot hulle beswil was, sou 'n mens graag ja wou antwoord. Maar wat bied Swart Afrika in ruil vir hierdie eeue-oue, hoogsontwikkelde Westerse beskawing? Infrastrukture waarin jy met vrug kan belë? Vaste bates? 'n Gevestigde ekonomie? Ongelukkig nie, want al wat jy rondom jou hoor en sien, is musiek met hoogstens twee oktawe, die necklace- en toyi- toyi kultuur, kleihutte en doringkrale, en 'n sterwende kontinent waarin miljoene hongeriges soos sprinkaanswerms van die een gebied na die ander rondtrek om alles wat voorkom te verorber; want oor honderde duisende jare kon hulle uit eie inisiatief nog nie eens 'n kopspeld of skoenspyker, vervaardig nie ...
En aan diesulkes is my volk uitgelewer!