Lees reeks by Siener van Rensburg, die mens

Die Rebellie

Nieklas van Rensburg  se patriotisme  en onwrikbare  vertroue  in God se liefde en beskerming is so diepgewortel  in die harte van sy voorsate  dat  hulle selfs God  se leidende  hand  gesien het in die hele verloop van die Groot  Trek  en die twee Vryheidsoorloë.  Dit was Hy wat hulle gehelp het om die bitter pioniersjare  en die lyding van veral die Tweede Vryheidsoorlog  te trotseer.  Omdat  Hy hulle gelei het om lig in die donkerte  van Afrika te bring, sou sy seënende Hand  oor hulle wees en sou Hy hulle nooit verlaat  nie.

Die rustige gang van sake in sy gemeente te Wolmaranstad  is in 1914 onderbreek  deur die Eerste Wêreldoorlog en Rebellie.

Met die Nagmaal in Juliemaand  1914, het oom Nieklas nie kerk toe gekom  nie. Sy seun verduidelik toe wat die rede is: "My Pa sê ons gaan uitmekaargejaag   word."  Daardie selfde middag nog is die burgers opgekommandeer en was dit die begin van die Rebellie.

Die Siener en baie van sy gemeentelede het by genl. Kemp  aangesluit  om te rebelleer.

Al die weerbare  manne van die omgewing  is na die Lichtenburg se spoorwegstasie toe opgekommandeer.   Daar het die protesterendes, waaronder   oom Nieklas,  kmdt.  Izak Claasen,  mnr. W. Naude en  genl.  Kemp,  egter  op  hul  perde  gespring, weggejaag  en op Haakboslaagte   bymekaargekom.

Toe Siener ook op die toneel verskyn,  was daar by baie van hulle geen twyfel  dat hy 'God  se Boodskapper'   is nie, en dwarsdeur  die Rebellie  van  1914 sou sy stem vir bulle  'n  diepgaande  betekenis hê.

Nadat genl. Kemp  hulle by Haakboslaagte toegespreek het wou die burgers  ook graag hoor wat die Siener te sê het. In 'n kort toesprakie het hy toe vir die eerste  keer gepraat  van  die 'bloedvlag' wat nog eendag  oor sy volk  sou wapper:  "Ek sien ons het ons eie vlag, maar daar is ‘n bloedkol  in die middel van die vlag ..." (Hierdie visioen  is deur mnr. Naude  self opgeteken).

Uit die notules van die Nederduitsch Hervormde Kerk blyk  dit dat Siener  van Rensburg  reeds  in 1895 as diaken  op die kerkraad gedien het. In 1908 het hy as ouderling  bedank,  en is eers na afloop van  die Rebellie  weer  as ouderling  voorgestel.   Maar  ds. S. Vermooten  wat in daardie stadium konsulent  van Wolmaransstad  was, het  gehoop dat  die  Siener nie sou  aanneem as  ouderling nie, aangesien hy  'n rebel  was  en  dit  onenigbeid   in  die  kerk  kon veroorsaak.   Toe hulle mekaar  later  op die kerkplein  raakloop,  sê ds. Vermooten  aan hom: "Ek hoor oom Nieklas het toe nie aangeneem  nie." Hierop  het die Siener  geantwoord:   "Ja, maar Dominee wou mos nie gehad het ek moes  aanneem  nie!"

Oom  Nieklas het self geglo dat hy deur God gestuur is om die Rebelle  met raad  en leiding  te bedien.  Hy het vooruitgeweet   van die bitter offers wat dit sou verg; maar het hom geroepe gevoel.

Uit al die verslae,  berigte  en oorleweringe  lei dit geen twyfel nie dat hy die kommando  herhaaldelik met behulp van sy visioene en intuïtiewe kennis uit die hande van hulle agtervolgers gehou het en hulle meermale ook in staat gestel  het om ander gevare  te vermy.

Kommandolede  het ook dikwels  eerder op die Siener  se gesigte as hulle  offisiere se bevele ag geslaan sodat van  die offisiere  bevooroordeeld   teenoor hom was. Genl. Manie Maritz het bv. by geleentheid opgemerk dat hy Nieklas nooit in sy kommando  sou toelaat nie: "Want hy 'sien'  sulke  snaakse dinge en vertel  dit aan die burgers en netnou glo hulle hom en kan my offisiere niks met hulle uitrig nie." Selfs genl. Kemp  (in wie se kommando  die Siener was) het op 'n keer sy geduld  met oom Nieklas  verloor  en die skuld vir hulle ellende  op sy skouers  gepak.

Vervolg...