Lees reeks by Siener van Rensburg, die mens

Stakings

Ek (Anna) en Nieklas staan met dubbelloop haal geweers en mik op Johannesburg. (Die Boere berei hulle voor vir 'n oorlog). Toe kom banja mofskape af van Johannesburg   ze kant. Toe staan aan die Weste kant 'n kliphuis en die voorste stuk ze zink is af en die deur is uit.

Hier  het die Siener  'n baie  duidelike  gesig gehad van die  mynstakings  en  opstande  van  1922 in Johannesburg.   Die  verloopte Smutsregering  het  militêr  ingegryp  en  altesaam  287 blanke  stakers  gewond   en   140  doodgeskiet.   Hierdie   ongenaakbare    optrede   van Smuts het  tot  gevolg gehad  dat  hy alle steun  onder  die  arbeiders verloor  het,  en toe  hy skaars  twee jaar  later  (op  aanbeveling  van Siener  van  Rensburg)   'n  algemene  verkiesing  uitskryf,  is  hy  teen alle verwagting in deur  genl. Hertzog  se Nasionale  Party verslaan.

Die kliphuis waarvan die voorste  sinkgedeelte  af is en wat ook geen deur het nie. 15 Julie  1920 - My ou draags hoed is aan die zuide kant en hy word splinter nieuw.

Hierdie  visioen  bevestig  die voorafgaande   gesig:  'n Nuwe  Boereleier  sou die leisels by Smuts  oorneem  (genl. Hertzog  1924)

Donker wolk oor Johannesburg

Sowat  ses  maande  vóór  genl.  Christiaan  de  Wet  se  afsterwe,  het oom Nieklas een Sondagmiddag  ná ete aan huis van mnr. Gert  Malan, 'n  skoolhoof  van Dewetsdorp-omgewing, nie  net  die genl.  se dood  voorspel   nie,  maar   ook  aan  'n  Hollander,   mnr.  Cornelis Kruger,  vertel  dat hy nog op wonderbaarlike wyse veilig sal uitkom onder  'n  'donker  wolk' wat  oor  Johannesburg   hang.

Die Siener het gesê hy weet nie wat dit presies  beteken  nie, maar hy sien  hoe genl.  De Wet van  Bloemfontein  na die suide ry met duisende  mense agter hom. En verder, dat daar gelyktydig daarmee 'n  donker  wolk  oor Johannesburg  lê. Toe kyk hy na mnr. Kruger en sê:  "Hollandertjie,   jy is ook onder  daardie  donker  wolk,  maar die Liewe  Here  sal jou beskerm   -   geen  haar  sal op  jou hoof  geskend word  nie."

Ses maande  later sterf genl. De Wet. Sy stoflike  oorskot  is gevolg deur sy perd  en duisende  mense  suidwaarts  van  Bloemfontein   na die  Vrouemonument,  waar  genl.  Smuts  ook  'n  toespraak  gelewer het.

In daardie  selfde tyd  het  die groot  staking   in Johannesburg  plaasgevind.   Mnr.  Kruger   moes  vir sake  na Pretoria   gaan.  Op Bloemfonteinstasie    waarsku   'n  klerk  hom  dat hy op eie risiko  die reis  onderneem.   Nog  voordat   sy trein  Vereeniging     bereik,   sien  mnr.  Kruger oral  tekens   van  die  geweld:   talle spoorwegwaens   wat  deur  die  stakers  verwoes    is.  Op  Parkstasie  in  Johannesburg      begroet    'n  wilde skietery   en die gedreun   van  vliegtuie   hom.  Hy  bereik   Pretoria   veilig.  Maar   met  sy terugkeer    na Dewetsdorp  was  daar  net  'n  troepetrein  beskikbaar,    en hulle  sou Germiston-stasie   eers  agtuur  die aand bereik,    aangesien die  troepe   kort-kort   in  gevegte  met  stakers   betrokke   was.  Daar  moes   mnr.  Kruger   noodgedwonge   die  nag  in  'n hotel  oorkant  die stasie deurbring.     Die  offisier  in  bevel   wat   aan hom 'n pas  moes   uitreik,    se  afskeidswoorde   was:   "Goodbye.   I'll never   see  you  again!"

Germistonstasie  was  deur  stakers   omring   en op pad hotel  toe  het die  koeëls  om  mnr.  Kruger   gefluit.   Hy  kon  eers  die volgende    middag  'n  trein  Vrystaat   toe  haal.  Gevegte  het  steeds   in die omgewing van  Johannesburg   gewoed,    maar  net  soos  die  Siener   voorspel    het, het  mnr  Kruger   'veilig'    onder   die  Donker   Wolk  deurgekom.

Vervolg...