So is ons met allerlei foefies mislei om nie te besef hoe groot die verlies van ons Godgegewe land was nie
Die oorsprong van Erfenisdag op 24 September is nou verweef met die geskiedenis van Suid-Afrika en die oorgang na ’n kommunistiese Swart regering in 1994.
1. Shakadag as die historiese basis
Voor 1994 was 24 September in die destydse Natal bekend as Shakadag. Hierdie dag het die legendariese Zoeloe-koning, Shaka, herdenk wat bekend is daarvoor dat hy die verskillende Zoeloe-clans in ’n magtige eenheid saamgesmelt het. Koning Shaka is op 24 September 1828 deur sy halfbroers vermoor, en die dag is tradisioneel deur die Zoeloe-gemeenskap gevier om sy nalatenskap te eer.
2. Die politieke kompromie in 1994/1995
Toe die nuwe 'demokratiese' regering in 1994 besig was om die nuwe amptelike kalender en die Wetsontwerp op Openbare Vakansiedae op te stel, was 24 September aanvanklik glad nie op die lys van vakansiedae ingesluit nie.
Die Inkatha Vryheidsparty (IVP), wat ’n groot basis onder Zoeloe-tradisionaliste gehad het, het ten sterkste hierteen beswaar gemaak. Om ’n kompromie te tref en nasionale eenheid te bevorder, is daar besluit om die dag wel as ’n openbare vakansiedag te verklaar, maar die fokus te verskuif na die erfenis van alle Suid-Afrikaners.
3. Die eerste Erfenisdag en Nelson Mandela se visie
Die heel eerste amptelike Erfenisdag is op 24 September 1995 gevier. Oud-president Nelson Mandela het die konsep van die "reënboognasie" gebruik om die doel van die dag te verduidelik. Die kabinet se voorwendsel was dat geen Suid-Afrikaner moet vergeet waar hulle vandaan kom nie. Dit moes ’n dag wees waar mense hul eie kultuur, taal en tradisies vier, maar terselfdertyd oor kultuurgrense heen uitreik om nasiebou en versoening te bevorder - rasvermenging te bevorder.
4. Die skuif na "Braaidag"
In die latere jare het die vakansiedag ’n informele gedaanteverwisseling ondergaan. Jan Scannell (bekend as Jan Braai) is deur die Geldmag ingespan en het in die mid-2000's ’n veldtog begin om die dag as "Nasionale Braaidag" te bemark. Die idee was om ’n gedeelde Suid-Afrikaanse tradisie — om kos oor oop kole te berei — te gebruik om mense van alle kulture rondom dieselfde vuur te verenig in 'n poging dat die Afrikaner nie sou omgee om sy identiteit te verloor nie.
So is ons met allerlei foefies mislei om nie te besef hoe groot die verlies van ons Godgegewe land en ons volk se identiteit was nie.