Andrè E van den Berg

Lees reeks by Agtergeblewenes

GEWETTIGDE DIEFSTAL

Afrika se agterstand is gewis ook toe te skryf aan sy mense se roofkultuur.  Baie van hulle sal eerder roof as om hard te werk; 'n genetiese swakheid wat duidelik waarneembaar is in die Suid-Afrikaanse regering se rassistiese optredes.  Blankes word doelbewus verarm om swartes ekonomies te bemiddel en die onreg "swart bemagtiging" genoem.  In beginsel verskil dit niks van transito-rooftogte nie.

Vir die Afrikakultuur is dit skynbaar 'n aanvaarde manier vir 'n stam om sy rykdom aan te vul deur 'n ander stam se besittings te roof.  Afrika se endemiese geweld en oorlog hou derhalwe verband met sy ekonomiese beskouing dat jy jou rykdom net kan vermeerder deur jou buurman te beroof.

Swart bemagtiging is die verfoeilike oordrag van blanke ondernemings na swart eienaarskap. 

  Van swartes se kant is daar weinig ambisie, sakevernuf of entrepeneurskap en verskil swart bemagtiging niks van diefstal nie.  Dis maar net 'n vinnige en "wettige" manier om blankes se rykdom te bekom.

Wat Suid-Afrika nodig het, is die skepping van nuwe rykdomme en nie 'n moderne vorm van rykdomaanwas deur verfynde diefstal nie.  Wat is swart bemagtiging dan anders as 'n strooptog op die buurstam se veekrale?

Die regering probeer blankes 'n rat voor die oë draai met misleidende woorde soos "regstellende aksie" wat niks regstel nie, maar eerder die ekonomie skaad.  "Normalisasie" wat in werklikheid 'n verwringing en manipulasie van alles is wat eers normaal was.  "Transformasie" wat niks anders is as 'n opsetlike en fyn berekende benadeling van blankes nie.

Regstellende aksie en transformasie is eufemismes vir doelbewuste blanke veronregting en verarming.  Dis positiewe begrippe maar met verlammende resultate.  Al word dit ook in mooi woorde toegedraai, bly die resultaat agteruitgang.  Enige hervormingsproses wat nie rekening hou met meriete nie, boet altyd bekwaamheid in wat juis die sleutel is tot sukses.

Swart bemagtiging het nog geen land ter wêreld gebaat nie en in Suid-Afrika selfs die swartes benadeel.  Dit lei byvoorbeeld tot die verlies van talle werksgeleenthede omdat blanke werkgewers hulle noodgedwonge moet wend na outomatisasie, meganisasie en uitkontraktering net om mannekrag te verminder.

Vir die Suid-Afrikaanse regering is dit skynbaar belangriker dat poste deur swartes beklee word as dat werk met bekwaamheid verrig word.  Verswarting is belangriker as meriete en WIE werk belangriker as HOE die werk gedoen word.  Waar meriete met transformasie-aanstellings saamval, word dit eerder as 'n toevallige bonus gesien.  Die regering maak hulle skuldig aan die diefstal van belastingbetalersgeld as mense in staatsdiensposte aangestel word waarvoor hulle nie opgewasse is of kwalifiseer nie.

Nelson Mandela het in 1998 selfs verskoning gemaak vir sy amptenary se korrupsie en onbevoegdheid.  Baie van dié amptenary is onder die vaandel van regstellende aksie uit die boendoe gehaal om bevoegde blanke amptenary te vervang.  Die aanstelling van hierdie boendoe-boeties het weereens bewys dat niks die swart regering sou laat afsien van sy fatale weg nie.

Swart regeringslui wat daarop uit is om produktiewe werkers aan bande te lê, benadeel op die langeduur hul land en al sy mense.  Hulle is soos 'n dwaas wat homself met die vigsvirus besmet.  Dit vernietig sy weerstand en verswak hom sodanig dat die geringste verkoue hom 'n kliënt van die begrafnisondernemer maak!

Die belastinglas op die Suid-Afrikaanse blanke word al hoe swaarder namate hy vir die diskriminasie teenoor hom moet opdok.  Wat die ergste is, is dat hy nêrens as 'n vennoot in 'n nuwe bestel gesien word nie, maar eerder as 'n verslane vyand wat by elke moontlike geleentheid nog verder verneder moet word.

Die swart elite se grypsugtige aansprake openbaar 'n plundermentaliteit waaraan die hele Afrika mank gaan.  Suid-Afrika het in 'n rekordtyd in 'n tipiese derdewêreldstaat verval waar ellende, geweld en armoede hoogty vier terwyl die swart elite hulself ten koste van ander verryk; selfs hul eie rasgenote.  Hulle kan nie 'n land bestuur nie; hulle kan dit net plunder!

Swartes se vermorsing van belastingbetalers se swaarverdiende geld, is diefstal van die ergste graad.  Laasgenoemdes is mense wat hard werk vir 'n lewe en nie ander beroof en vermoor of deur korrupsie besteel nie.  Die swart plunderaars se onversadigbare en moreel ongebonde hebsug asook hul dors na persoonlike welvaart en gemak ongeag die skade wat dit die land en sy mense berokken, mag nie langer geduld word nie.  As al die geld wat verkwis is weens swartes se korrupsie, onbevoegdheid en wanbestuur reg aangewend was, kon Afrika vandag 'n vooruitstrewendse vasteland gewees het.