EK SING VAN DIE WIND
Ek sing van die wind wat tekeer gaan;
Ek sing van die reën wat daar val;
Ek sing van ons vaal ou Karoland;
Van blomme wat bloei by die wal;
Van water wat bruis oor die klippe;
Van duikers wat draf oor die veld;
Van voëls wat daar sing in die bossies -
Maar nooit nie, nee nooit nie, van geld!
Vir my sing maar liewers van blomme;
Van al wat die vlei laat verkleur;
Van al wat die sonskyn laat spartel;
Van voorjaar en najaar se geur;
Vir my sing maar liefs van die water;
Van duikers wat draf oor die veld;
Van rotse en branders en wolke -
Maar nooit nie, nee nooit nie, van geld!
SEKRETARISVOËL
Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou penne agter die ore styf,
Met jou stadige stappies, wat maak jy hier?
Sekretarisvoël met jou lange bene,
Met jou vaalgrys vere en lang, lang lyf,
Met jou groot, groot oë, wat maak jy hier?
DIE KOPERKAPEL
Die koperkapel kom uit sy gat
En sluip die rantjie rond:
‘Dit het gereën; die veld is nat,
En nat is die rooi-geel grond.’
Die meerkat kom, en sy ogies blink,
En hy staan orent en wag.
En die stokou ystervark sê: ‘Ek dink
Die reën kom weer vannag.’
Maar die geitjie piep: ‘Dis glad nie reën!
Dis klewerig, swart en rooi:
Kom jy sulke reën in jou lewe teen –
So glad, so styf, so mooi?’
En die wyse steenuil waag sy woord:
‘Dis bloed, dis mensebloed!
Dis lewensbloed wat hierdie oord
Se bossie-wortels voed.’
(Betekenisvol en mooi, né?)