LC de Villiers

Jy lyk so verlate en eensaam maar jou bossies hou jou vas;
Kriedoring en bitou met 'n peperboompie wat ook pas.
Jy soek na jou tolbos rolbos en jy laat hulle maar gaan;
Die vryheid wat jy aan alles gee sal eintlik net jy verstaan.

Hier en daar 'n windpomp wat water die grond uit trek
En 'n dowwe grondpad wat 'n plaashuis merk.
Jy kyk in die verte uit en jy dink aan die dae
Van kommando's op perde en die Engelse se pakslae.

Jy lê tussen berge en dorpe en almal ry jou verby;
Vergete oor jou hulp om vir ons 'n nageslag te kry.
Stil en koud raak jy in die donker nag;
Net die maan wat lig gooi en 'n jakkals wat lag,
Tog te bly jy is ver van alles af... jy is vry.
Eendag as ek moeg raak wil ek tussen jou bossies kom bly.