Noudat ons aan die begin van nog ‘n wêreldoorlog staan, weereens die werk van die Jode soos met al die voriges, is dit goed om die geheue te verfris oor wat dit behels het. Merkwaardig as gedink word dat dit ook die Jode was wat agter die Anglo-Boereoorlog 1899 – 1901 (wat eintlik die oorlog van die Sionistiese geldmagte was om beheer van Suid-Afrika se minerale bronne te verkry) gesit het en Smuts dit (met sy intellek) baie goed besef het. Hoe gou het hy vergeet van die lyding van meer as 27 000 vroue en kinders!
Na afloop van die Eerste Wêreldoorlog sien twee dokumente die lig waarvan die Sioniste die outeurs was; die Verdrag van die Volkerebond en die Britse Mandaat oor Palestina. Albei was daarop gerig om die Sioniste se beheer oor die wêreld te verseker. Generaal Jan Smuts (Sionistiese lakei van Suid-Afrika en baie goeie vriend van dr Chaim Weizman) het die realisering van die Sionistiese droom as "the justification of his life" beskou!
Die terdoodveroordeeldes in die Nurmbergverhore moes in 1946 op die Joodse vakansiedag (Day of Judgement) gehang word. Dit was dus die Jode wat wraak geneem het op Rosh Hashanah (die Joodse Nuwe Jaar) - wat ook insluit Yom Kippur. Yom Kippur word as die allerheiligste vakansiedag van die Judaïsme beskou en dit word onder andere gevier deurdat 'n rabbi die sondes van mense verplaas na 'n hoender (kaparot-seremonie) en die hoender dan geslag word, 'n tipiese sataniese Talmoediese ritueel. Die hele dag getuig van Joodse selfverheffing eerder as van skuldbelydenis. Erger nog bevat hierdie dag die sogenaamde Kol Nidre ritueel waarin alle beloftes wat in die komende jaar gemaak gaan word, genullifiseer word.
In 1940 sê Chaim Weizman oor die Tweede Wêreldoorlog:
We are not denying and we are not afraid to confess, this war is our war and that it is waged for the liberation of Jewry ... stronger than all fronts together is our front, that of Jewry.
The guarantee of victory is predominantly based on weakening the enemy forces, on destroying them within their own country...
And we are the Trojan horse in the enemy's fortress.
Churchill, die "riddle wrapped inside an enigma in a mystery", (sy woorde oor Rusland), het intussen vir tien jaar van die toneel verdwyn, net om, pas voor die geboorte van Israel, as 'n Sionis te herrys. Skielik was hy ten gunste van die daarstelling van 'n grondgebied vir hierdie Khazariese Jode. Die Tweede Wêreldoorlog het finaal die deur vir die totstandkoming van Israel in 1948 oopgemaak; veral die leuen oor die ses miljoen Jode wat kwansuis sou gesterf het; dit terwyl die Duitsers maar vir 830 000 soldate aan Geallieerde kant se dood verantwoordelik was. Die Sioniste het geweet dat hulle 'n wêreldwye histerie moes ontketen (Holocaust) om Jode in groot getalle na Palestina te verplaas.
1948
Op 9 April 1948 is weereens gewys hoe Talmoediese wraak lyk toe die Stern terroriste, onder leiding van Menachim Begin, latere eerste minister van Israel, die dorpie Deir Yasin ingeval en elkeen wat hulle teëgekom het (250 in getal - hoofsaaklik vroue en kinders), vermoor het. Die res het almal gevlug. Die woorde in Deutoronomium 7:2 was van pas, naamlik dat geen genade betoon moes word nie en dat hierdie gemeenskap met die banvloek getref moes word. Die effek van Deir Yassin was dat 800 000 Arabiere uit Palestina gevlug het, die helfte om nooit weer terug te keer nie. Toe Israel sy onafhanklikheid in Mei 1948 uitgeroep het was generaal Jan Smuts die derde leier (naas Truman en Stalin) om Israel onmiddellik te erken.
Israel se nasionale embleem is die heksagram wat kwansuis as die Ster van Dawid moet bekendstaan alhoewel geen Bybelse fundering daarvoor bestaan nie. Dit is 'n okkultiese simbool. Dit is ook op hulle landsvlag te sien.
In 1951 was daar reeds 1,4 miljoen Jode in Israel waarvan net 63 000 afkomstig was uit Europa. Die res was van elders. Duidelik het Jode nie in groot getalle uit Europa gevlug om hulle in Israel te vestig nie. (Ironies genoeg verslaan Afrikaner-nasionalisme die liberalisme - as werktuig van die Sionisme - ook in 1948!)
Max Dimont skryf in sy boek Jews, God and History die volgende oor die staat Israel:
The existence of a Diaspora, then, has been the one esential condition for the survival of the Jews beyond the normal livespan of a civilization... Today, as once before, we both have an independent State of Israel and the Diaspora. But, as in the past, the State of Israel is a citadel of Judaism, a haven of refuge, the centre of Jewish-nationalism where dwell only two million of the world's twelve million Jews. The Diaspora... still remains the universal soul of Judaism.
Met ander woorde, die Jode se staat is die ganse wêreld. En die hele wêreld moet aan hulle gesag onderwerp word.