Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Optimisme is om te glo in wat mense dalk kan uitrig; hoop is om te vertrou op wat God reeds vermag het, en wéér kan. Hoop is die heel laaste ding waarmee alle mense uiteindelik oorbly.
MOENIE WEGDRYF NIE!
Ds Andrè van den Berg
“Daarom moet ons des te meer ag gee op wat ons gehoor het, dat ons nie miskien wegdryf nie” - Heb.2:1
Ons weet nie wie Hebreërs geskryf het nie. Wat ons wel weet, is dat hy ʼn gelowige was wat besorgd was oor die verkeerde verloop van sake in die vroeë kerk. Daarom rig hy sy brief aan die Joodse leiers van die kerk (die Hebreërs). Dis ʼn brief aan die kerk deur die eeue.
Die skrywer herinner die kerk aan die twee groot redes vir haar bestaan:
(i) om bekeringboodskappe aan ongelowiges te bring en;
(ii) om gelowiges geestelik op te bou. Die kerk het ʼn taak na buite en na binne.
Die skrywer was besorgd oor die kerk se taak na binne. Sake het nie na wense verloop nie. Pleks dat gelowiges Satan saam teenstaan, val hulle mekaar aan. Jakobus is net so bekommerd hieroor: “Waarvandaan kom oorloë en vegterye onder julle? Kom hulle nie hiervandaan, van julle welluste wat in julle lede stryd voer nie? (Jak.4:1). Petrus was ook besorgd: “...ek vermaan julle ... om julle te onthou van vleeslike begeertes wat stryd voer teen die siel” (1 Pet.2:11).
As kerkmense mekaar takel, kry Satan lekker tot in sy kleintoontjies! Dis sy oeroue taktiek - om die oë van die kerk van die werklike vyand af te hou. Daarom is binnegevegte die doodsklok vir ʼn kerk. Die Russies-Ortodokse kerk is ʼn klassieke voorbeeld hiervan. Terwyl die kerk in 1917 oor die kleur van die dominee se das gestry het, het Kommuniste die land onder hulle neus verower!
ʼn Kerk wat die stryd teen Satan los, val. Daarom roep Paulus die kerk op: “Trek die volle wapenrusting van God aan sodat julle staande kan bly teen die liste van die duiwel. Want ons worstelstryd is nie teen vlees en bloed nie...” (Efes.6:11,12). Petrus was net so besorgd oor die verloop van kerksake: “Want die tyd is daar dat die oordeel moet begin by die huis van God” (1 Pet.4:17).
Die kerk word nie opgeroep om net te bid nie, maar ook te waak en baie seker te maak waar Satan is want hy kom nie altyd met weermagstewels op die kerk afmarsjeer nie, maar dikwels onopsigtelik op die punte van sy tone. En ʼn kerk wat nie waak nie, dryf weg.
Dis soos ʼn skip voor anker. Solank as wat dit aan die anker vas is, is dit veilig. As dit los, kan dit sy einde beteken. Gelowiges moenie van hul geestelike anker, Jesus Christus, wegdryf nie. Jesus maak ons vas; Satan maak ons los.
ʼn Kerk dryf op drie maniere weg
(i) As dit die waarheid los en die leuen dien;
(ii) As haar getuienis dat Jesus die enigste weg na God is, opdroog en
(iii) As haar lede nie meer na mekaar omsien nie.
Ons kyk na elkeen van die drie.
ʼn Kerk dryf weg as sy die waarheid los en die leuen dien soos wat met die NG Kerk gebeur. Om te voorkom dat sy wegdryf, moet ʼn kerk aan ʼn Skrifgetroue kerkleer geanker wees. Dis haar redding in die stormsee van afvalligheid. Baie jongmense wat tydens hul belydenisaflegging trou aan die kerk se leer beloof het, is nie meer in hul kerk nie. Dis jongmense wat in konserwatiewe huishoudings grootgeword het, maar die waarheid vir die leuen verruil het en in kerke beland het wat selfs die samestelling van die reënboognasie reflekteer!
Die waarheid het bitter skaars geword. Dominees preek nie meer daaroor nie. Hulle is bang dat dit lidmate aanstoot sal gee! En dis waar ontsporing intree. As jy die waarheid los, los jy die anker en dryf jy weg!
Die teksvers lui: “ ... des te meer ag gee op wat ons gehoor het ...” Bly by verantwoordelike Woord-onderrig. “Maar bly jy in wat jy geleer het en waarvan jy verseker is, omdat jy weet van wie jy dit geleer het” (2 Tim.3:14). Moenie van die waarheid wegdryf nie. Jy gaan op die rotse beland en al wat van jou gaan oorbly, is ʼn onooglike geroeste wrak wat niks verder beteken nie.
ʼn Tweede rede waarom ʼn kerk wegdryf, is as haar getuienis opdroog. God het die kerk die wêreld ingestuur om mense te verander. Johannes die Doper som hierdie taak op: “Ek is die stem van een wat roep in die woestyn, maak die pad van die Here reguit” (Joh.1:23). En wat gebeur vandag? Die wêreld het in die kerk ingaan en van krag ontneem.
Gelowiges het ʼn groot getuienis: Maak die krom paaie vir Jesus reguit! Te veel mense in die kerk is gepoleer en gestryk, maar nooit in die bloed van Jesus gewas nie! Die Kerk is nie ʼn Sondagklub vir godsdienstige mense met konserwatiewe lewenswaardes nie. Dis ʼn gemeenskap van sondaars wat vergifnis deur die bloed van Jesus ontvang het!
Kerke preek nie meer bekering nie. Die Evangelie van verlossing is met die evangelie van maatskaplike opheffing vervang - draai maar net die liefdadigheidsmallemeule en jy sal gered word. Nee, ons word nie deur werke nie maar deur die bekeringsgeloof in Jesus Christus alleen gered!
ʼn Derde rede wat ʼn kerk laat wegdryf, is ʼn gebrek aan omgee. Ten spyte van die belydenis dat ons in die gemeenskap van die gelowiges glo, gee ons nie meer vir mekaar om nie. Is ek my broer se wagter? Ja, ek is want die Bybel sê so; dra mekaar se laste, sorg vir mekaar, bemoedig mekaar, vermaan mekaar, bid vir mekaar ens. Dis alles opdragte om te verhoed dat ons wegdryf!
Baie van die vroeë Christengemeentes het weggedryf en ophou bestaan. Efese is een van hulle: “Onthou dan waarvan jy uitgeval het en bekeer jou en doen die eerste werke. Anders kom Ek gou na jou toe en sal jou kandelaar van sy plek verwyder as jy jou nie bekeer nie” (Openb.2:5). Efese was die grootste Christengemeente buite Jerusalem. Sy het ongelukkig nie geluister nie en God het haar lamp geblus. Dis vandag ʼn bouvalstad met baie toeriste, maar sonder ʼn greintjie getuienis dat Jesus die Here is!
Ek is besorgd oor die Kerk. Satan maak amok!
Wat moet 'n gemeente doen om dit te verhoed? Baie nader aan mekaar beweeg. Ons sal ʼn nuwe liefde vir die Kerk van Christus moet kweek en by ons kinders baie dringend ʼn liefde vir konserwatiewe lewenswaardes inprent. Konserwatisme is om aan ou waardes vas te hou omdat die nuwes geen oplossing bied nie. As dinge in ons huise nie gaan regkom nie, is dit Ikabod met die Kerk!
Die ou Jode het ook met afvalligheid in volksgeledere te kampe gehad. Daarom het God baie sterk op hul toewyding aan die verbond gehamer: “Hoor, Israel, die Here onse God is ʼn enige Here. Daarom moet jy die Here jou God liefhê met jou hele hart en met jou hele siel en met al jou krag. En hierdie woorde wat ek jou vandag beveel, moet in jou hart wees; en jy moet dit jou kinders inskerp en daaroor spreek as jy in jou huis sit en as jy op pad is en as jy gaan lê en as jy opstaan” (Deutr.6:4-5).
ʼn Tweede ding wat sal verhoed dat ons van mekaar wegdryf, is sterk getuienis. Ons moet by verlore volksgenote aandring om hul te bekeer. Want ons eie mense is met die selfde onderduimse dinge as die heidene besig! Hulle moet hulle bekeer! Daarvoor sal daar hard en duidelik gepraat moet word, ook vanaf kansels.
Derdens sal ons baie meer vir mekaar moet omgee. Wees egter gewaarsku - onverskillige liefde en haat eindig eenders. Neem die skrywer van Hebreërs se raad ter harte: “... dat ons nie miskien wegdryf nie”.
Amen