Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Moenie vra watter sin die lewe het nie. Jy sal geen antwoord daarop kry nie. Maar wat jy moet vra is watter sin jý aan die lewe kan gee.
SIT AAN BY SY MAALTYD
Hannes Ollewagen
Open. 3:14-22
“Kyk, Ek staan by die deur en Ek klop. As iemand my stem hoor en die deur oopmaak, sal Ek ingaan na hom toe en saam met hom maaltyd hou, en hy met My.” (:20).
Die beste besluit wat enige mens kan maak is om die deur van jou hart vir die HERE oop te maak. Wanneer Hy in ons harte woning maak, ontstaan daardie kosbare verhouding tussen ons en Hom –’n verhouding van hegte vriendskap. “Julle is my vriende as julle alles doen wat Ek julle beveel. Ek noem julle nie meer diensknegte nie, omdat die dienskneg nie weet wat sy heer doen nie. Maar Ek het julle vriende genoem, omdat Ek alles wat Ek van my Vader gehoor het, aan julle bekend gemaak het.” (Joh. 15:14&15).
Daardie kosbare verhouding van vriendskap word ook in Openbaring 3 bekend wanneer die Here stel dat Hy saam met ons maaltyd sal hou. ’n Mens nooi tog nie vreemdelinge oor vir ’n maaltyd nie. Ewe min geniet jy ’n maaltyd saam met vreemdelinge. Daardie kosbare tyd word saam met geliefdes deurgebring. En tydens so ’n maaltyd saam met geliefdes en vriende word dikwels ook dinge van die hart gedeel wat ’n mens nie sommer met enige verbyloper sal deel nie. So ’n intieme samekoms word gewoonlik gereserveer vir hulle wat ons die naaste aan die hart lê en met wie ons ’n begeerte het om dit wat kosbaar is te deel. En hoe wonderlik is dit nie dat die HERE ook vir ons gereeld ’n maaltyd berei om dit wat so uiters kosbaar is met ons vir wie Hy liefhet, te deel nie.
Hierdie maaltyd van die HERE is myns insiens nie iets wat vir ons berei word wat ons eendag eers in die hemel saam met Hom sal kan geniet nie. Hy berei vir ons hier benede reeds ’n maaltyd waarin ons kan deel. Ons lees in Ps. 81 hoedat die HERE dit aan sy volk stel dat Hy hulle wou voed met die beste van die koring, maar hulle het hierin nie belang gestel nie. “Hoor, my volk, en Ek wil jou dit inskerp, Israel, as jy tog na My wou luister! Daar mag by jou geen vreemde god wees nie, en voor ’n uitlandse god mag jy jou nie neerbuig nie. Ek is die HERE jou God wat jou laat optrek het uit Egipteland; maak jou mond wyd oop, dat Ek dit kan vul. Maar my volk het na my stem nie geluister nie, en Israel was vir My nie gewillig nie. Ag, as my volk maar na My wou luister, Israel in my weë wou wandel! Ja, Hy sou hulle voed met die beste van die koring; en met heuning uit die rots sou Ek jou versadig.” (Ps. 81:9-12,14&17).
Van hierdie maaltyd wat Hy vir ons berei wat tot versadiging van ons siel is, lees ons ook van die brood wat Hy ons aanbied in Johannes 6:27-35. “Moenie werk om die spys wat vergaan nie, maar om die spys wat bly tot in die ewige lewe, wat die Seun van die mens julle sal gee; want Hom het God, die Vader, verseël. Toe vra hulle Hom: Wat moet ons doen om die werke van God te volbring? Jesus antwoord en sê vir hulle: Dít is die werk van God, dat julle in Hom glo wat Hy gestuur het. En hulle sê vir Hom: Watter teken doen U dan, sodat ons kan sien en U glo? Wat werk U? Ons vaders het die manna in die woestyn geëet, soos geskrywe is: Hy het brood uit die hemel aan hulle gegee om te eet. En Jesus sê vir hulle: Voorwaar, voorwaar Ek sê vir julle, dit is nie Moses wat die brood uit die hemel aan julle gegee het nie, maar my Vader gee julle die ware brood uit die hemel. Want die brood van God is Hy wat uit die hemel neerdaal en aan die wêreld die lewe gee. Toe sê hulle vir Hom: Here, gee ons altyd hierdie brood. En Jesus sê vir hulle: Ek is die brood van die lewe; wie na My toe kom, sal nooit honger kry nie; en wie in My glo, sal nooit dors kry nie.”
Wanneer ons aansit by hierdie maaltyd en van hierdie brood van die lewe uit sy hand neem, kan ons ons siel versadig. Daar is geen iets anders wat so ’n volkome versadiging vir ons siel bring nie. Daarsonder sal ons siel gedurig uitgehonger wees en sal ons arbei en ywer vir voedsel wat nie werklik kan versadig nie. Maar solank as wat ons uit sy hand neem en eet van hierdie ware brood van die lewe wat Hy ons bied, sal ons nie weer honger kry nie. Hierdie brood wat Hy ons bied, is werklik spys vir ons siel en daarom kan dit ons siel volkome versadig. En hierdie brood wat Hy ons bied is tot die behoud van ons siel, m.a.w. dit versadig ons nie alleen nie, maar daarsonder sal ons siel sterwe. “Ek is die brood van die lewe. Julle vaders het die manna in die woestyn geëet en het gesterwe. Dít is die brood wat uit die hemel neerdaal, sodat iemand daarvan kan eet en nie sterwe nie. Ek is die lewende brood wat uit die hemel neergedaal het. As iemand van hierdie brood eet, sal hy lewe tot in ewigheid. En die brood wat Ek sal gee, is my vlees wat Ek vir die lewe van die wêreld sal gee.”(Joh. 6:48-51).
En die sigbare en duidelike bewys daarvan binne ons eie volk was duidelik waar soveel kerke wegbeweeg het van die waarheid van die Woord van God en hierdie lewende brood verruil het vir hul eie “lekkernye” wat toe eindelik blyk nie versadiging kon bied nie en mense geestelik honger gelaat en laat kwyn het!
Dit is in ons dae egter ook nie anders nie as die situasie waarvan ons in Lukas 14 lees waar die mens talle verskonings het om nie op te gaan nie na hierdie wonderlike feesmaal wat die HERE vir ons berei. Terwyl daar in die lewe nie iets beter vir ons is as hierdie lewensbrood wat ons by sy feesmaaltyd kan geniet nie, is daar egter min dinge waarvoor ons so kreatief verskonings kan aanbied.
“EN toe een van die wat saam aan tafel was, dit hoor, sê hy vir Hom: Salig is hy wat brood eet in die koninkryk van God. Maar Hy antwoord hom: ’n Sekere man het ’n groot maaltyd gegee en baie mense uitgenooi. En op die uur van die maaltyd het hy sy dienskneg uitgestuur om vir die genooides te sê: Kom, want alles is nou gereed. En hulle het hul almal eenparig begin verontskuldig.
Die eerste het vir hom gesê: Ek het ’n stuk grond gekoop en ek moet noodsaaklik uitgaan om daarna te kyk Ek vra u, verskoon my tog.
En ’n ander een het gesê: Ek het vyf paar osse gekoop en gaan hulle probeer. Ek vra u, verskoon my tog.
En ’n ander een het gesê: Ek het ’n vrou getrou en daarom kan ek nie kom nie.
En daardie dienskneg het gekom en dié dinge aan sy heer vertel. Toe het die eienaar van die huis kwaad geword en vir sy dienskneg gesê: Gaan gou uit in die strate en die gangetjies van die stad en bring die armes en verminktes en kreupeles en blindes hier in. Want ek sê vir julle dat nie een van daardie manne wat genooi is, my maaltyd sal smaak nie.” (Luk. 14:15-21, 24).
Mag hierdie maaltyd saam met die HERE vir ons as kinders van die HERE iets kosbaar wees waarna ons elke dag uitsien. En mag ons hierdie lewensbrood tot versadiging van ons siel met gereeldheid eet sodat ons nie van die honger kwyn nie!