Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Is daar onmin in u gesin, dalk verbitterde familie met verharde harte wat weier om met mekaar te praat, dalk kinders wat sukkel om die reguit pad te stap? Kom ons bid gereeld: "Ons Vader in die hemel, ons pyn is werklik maar U ken dit. Laat ons asseblief u troostende aanraking in ons harte voel. Help ons om die mense wat mekaar en vir ons so seermaak, lief te hê met die liefde waarmee U ons liefhet. Vervul hulle en ons harte met u vergifnis. In Jesus se Naam. AMEN".
Sý KONINKRYK EERSTE!
Hannes Ollewagen
Matt. 6:19-34
“Maar soek eers die koninkryk van God en sy geregtigheid, en al hierdie dinge sal vir julle bygevoeg word.” (:33)
Dit is net vroeër in dieselfde hoofstuk van hierdie evangelie dat Jesus Christus sy dissipels geleer het hoe om te bid. Die gebedspatroon van die modelgebed (die Onse Vader) stuur dieselfde boodskap uit as wat Jesus vir ons leer in Matt. 6:33. Die boodskap is duidelik om seker te maak dat ons in ons lewens God se Koninkryk voorop stel. Sy Koninkryk is veronderstel om voorrang te geniet in ons lewens.
Ons kyk na ‘n samelewing, ‘n land en ‘n volk en ons wil soms sommer net ons hoofde in moedeloosheid laat sak, a.g.v. die groot ellende hiervan. Ons sien hoedat huwelike en gesinne uitmekaar geskeur word. Ons sien hoedat die jeug op ‘n glybaan van sedelose verval beland wat hulle ongetwyfeld in ‘n modderpoel van ellende sal laat opeindig sonder ‘n tydige ingryping. Ons sien ‘n land se gesondheidsdienste, ekonomie en infrastruktuur uitmekaar val terwyl elke persoon ywer om net sy eie koninkrykie staande te probeer hou. Ons sien hoedat mens en dier smag na hemelse reëns, maar hoedat God ook nie hierdie jaar die reën in oorvloed gebied nie. Ons kyk na ons eens wonderlike vaderland en wonder of God sy Aangesig hiervan weggedraai het?
Mense vra hoedat ‘n God van liefde soveel ellende kan toelaat? As mense maar net wou besef dat God nie die rede en oorsaak van hierdie ellende is nie,maar dat die rede vir soveel ellende juis gesetel is in die feit dat God in ons samelewing en vaderland die rug gekeer is en verag word. Hy word verag op staatkundige gebied, in menige kerke, in die onderwysstelsel en op soveel ander lewensterreine. Daar is nie plek vir Hom op enige gebied nie, maar wanneer ons reën benodig om die bankrekeninge te sterk, kan daar vinnig byeenkomste gereël word om te bid.
Wat beteken dit om eers die Koninkryk van God te soek? Sou dit beteken dat ek voor ‘n gemeente my geloofsbelydenis aflê en daarna is hierdie saak van my lewe ook afgehandel? Beteken dit dalk nie veel eerder dat ek op ‘n deurlopende grondslag besig moet wees om God se wil in my lewe na te streef nie? Dit beteken dat ek ywerig betrokke moet wees in my gemeente, in my gesinslewe, in my volkslewe en ook in my beroep om God in alles te behaag. Dit beteken dat ek sy wil sal laat seëvier op elke lewensterrein van my lewe. Dit kom daarop neer dat my verhouding met God en my diensbaarheid aan Hom (gehoorsaamheid aan Hom) die hoofsaak van my lewe sal wees en nie maar ‘n bysaak tussen al die ander dinge in my lewe nie.
Wanneer God die hoofsaak in my lewe is, sal ek ook my prioriteite agtermekaar kry. Ons sal begin om ons verantwoordelikhede na te kom o.g.v. die voorregte wat aan ons geskenk is deur sy genade. Ek sal my verantwoordelikheid as man en priester-koning van my huisgesin nakom om in liefde oor my huis te heers wat deur God se ryke seën aan my geskenk is. Die vrouens sal hul mans eerbiedig en ondersteun in hierdie saak en kinders sal leer om hulle verantwoordelikheid na te kom om hul ouers te gehoorsaam en nie voor te skryf en te manipuleer nie. Ons sal verder as ‘n huisgesin ons verantwoordelikheid rondom die huisaltaar nakom terwyl die televisie vir ‘n slag opsy geskuif word. Dit is daardie selfde kassie waarop God se heilige Naam belaster word sonder dat dit ons meer ontstel wat veroorsaak het genoegsame gesinstyd en Godsdienstyd ontbreek.
Wanneer ons geloofslewe die hoofsaak van ons lewens word, sal ons as ‘n volk weer begin lééf! Die groot meerderheid Afrikaners het ongelukkig opgehou om te leef en voer maar net ‘n dag-tot-dag bestaan. Behoed ons dat ons hele volk hierdie mentaliteit sal aanneem, want daardie dag is die dag waarop die Afrikaner sy hoof neerlê. Mag ons barmhartige hemelse Vader verhoed dat ons volkie sy laaste asem uitblaas en ons oë open om te sien dat daar vir ons nog soveel rede is om te leef. Ons het ‘n verlore erfenis om te herwin, ‘n vervalle en geplunderde volkshuishouding om te herbou. Ons het steeds ‘n doel, steeds ‘n roeping aan die suidpunt van Afrika. Daar is steeds ‘n Koninkryk waarvoor ons moet ywer totdat ons elkeen van aardse diens hier ontslaan word.
Ek hoop van harte dat ons ‘n volk sal sien wat die lewe sal kies en sy rug sal draai op die weë van die dood. Ek hoop om ‘n volk te sien wat uit liefde vir homself, sy naaste en sy God met sy optrede sal uitbasuin : “Op jou roepstem sê ons altyd, altyd JA!”. Ek glo dat wanneer ons optrede weer sal getuig van mense wat leef soos knegte van die Allerhoogste en ons as ‘n volk gedurigdeur voor sy troon pleit om ons in die lewe te hou, dat Hy sy barmhartigheid van ons nie sal terughou nie.
Ek hoop, ek glo en bly lief vir ‘n volk en ‘n Koninkryk waarin ek so bevoorreg is om in te deel. Dit is met hierdie drie eienskappe van geloof, hoop en liefde wat ek vandag berusting vind dat ons toekoms veilig in God se hand rus, want ons weet dat Hy nooit die werke van sy hande laat vaar nie. Daarom, geliefdes in die Here Jesus Christus, behou die geloof, behou die hoop en behou die liefde vir sy Koninkryk!