Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Ongelowiges is nie goeie politici nie, veral nie as hulle belang by heidense rituele het nie. Daarom is Afrika agterlik. Sy leiers verskil slegs in grade van boosheid van mekaar! Politici wat egter voor die Koning van alle konings buig en sy Woord liefhet, is 'n volk se juwele.
‘N WARE VERHAAL - DIE BOOSAARD
Dr Gustav Norval
Nou en dan lees mens van iemand met ‘n bose siel wat dinge doen wat jou teen die bors stuit. Mens kry regverdige mense, maar daar is ook diegene wat die reg verdraai en onmenslik soos ondiere optree. Manie Maritz skryf oor die selfaangestelde Vdkt. Froneman van Kakamas se distrik wat ‘n rebelle-kommando byeengebring het. Hy was ‘n grootbek wat meer gesuip as nugter was en hy het burgers vir byna geen rede 25 houe met ‘n sambok toegedien. Freddie McDonald skryf in sy boek “Kalahari Mac” van nog so ‘n persoon, indien nie dieselfde man nie. Die gebeure het tydens die Engelse oorlog in 1902 afgespeel op die plaas Dinamietputs in die Noord-Kaap.
Op ‘n dag het ‘n vreemde burger, ene Van den Berg vanaf Duits-Wes-Afrika by Kmdt. Abraham Louw se rebelle-kommando aangekom met die doel om teen die Britte te veg. Hy was omtrent 30 jaar oud, netjies gekleed, met blink kamaste en met ‘n prag van ‘n geelskimmelperd. Die perd het homself as ‘n uithaler en uitstaande hardloper bewys. Froneman het ook ‘n vinnige vaalblouperd gehad en die burgers het hierdie perd as die vinnigste in die geweste beskou. Die 30-jarige kort gesette veldkornet was gebelg oor die feit dat sommige burgers beweer het dat Van den Berg se perd sy perd sou uitstof.
Daar was dus besluit dat die twee perde teen mekaar op ‘n gelykveld op Rietfonteinplaas sou hardloop. Toe die fluitjie blaas, het Van den Berg se perd verby die veldkornet se perd verbygeseil, waarop die veldkornet voor die wenstreep sy perd ingehou het en ‘n tirade van vloeke en skelwoorde op Van den Berg gerig het:
“Jou ##### lae gemene luis, jy het voor my weggespring, jy is ‘n ##### skelm en jy dink jy is ***** wat kan maak soos jy ####### wil. Manne… julle het mos die skelmstreek gesien hoe die ##### te vroeg weggespring het nê Hans, nê Gert?....”
“Ja Veldkornet, ons het gesien”.
Een maand later het die veldkornet die burgers onder ‘n kameeldoringboom byeen geroep:
“Julle kan maar sit. Hier het nou ‘n lelike ding gebeur. Kerneels se ring en geld was gesteel. Ja… gesteel sê ek julle. Kom hier Kerneels en vertel die manne…”
Kerneels: “Kêrels ja, soos die veldkornet sê, my ring en geld was gesteel. Ek was op patrollie en het my baadjie by die Oliviers se opstal vergeet en toe vra ek vir Vannerberg en vir Piet Redelinghuis om my baadjie saam te bring as hulle weer na die Oliviers uitry. Toe ek my baadjie terugkry, was my ring en geld skoonveld”.
Louw: “Veldkornet, soek die twee se sakke en saalsakke deur”.
Die Veldkornet het beide verdagtes deursoek, maar niks gekry nie.
Louw: “Nou wie van julle twee het die baadjie ontvang?”
Van den Berg: “Dit was ek, kommandant”.
Louw: “Wie nog het ook die baadjie hanteer?”
Piet: “Ek ook kommandant”.
Louw: “Het enigeen van julle gesien wie in die sakke gekrap het?”
Van den Berg en Piet het beide ontkennend geantwoord.
Louw: ”Almal sal bly sit terwyl ons sal beraad hou”.
Tien minute later, het Louw voor die burgers gestaan en met sy kierie na Van den Berg gewys:
“Ons vind jou skuldig aan diefstal”.
Veldkornet: “25 Houe met ‘n stiegriem”.
Vir die wat nie weet nie: ’n stiegriem is die leerstuk met ‘n gespe waaraan die stiebeul geheg word. Kmdt. Louw het vier man gesoek om Van den Berg teen die grond vas te pen, terwyl die veldkornet die slae sou uitdeel. Niemand was bereid om aan te meld om Van den Berg vas te pen nie.
Van den Berg: “Ek is onskuldig en nou wil julle my soos ‘n Boesman oopspalk …. maar ek sal lê en jy kan maar slaat…. Maar onthou, jou dag sal kom”.
Die veldkornet het drie houe op Van den Beg se broek gelooi en Louw het hom gestop:
“Hy voel niks nie…. Sy broek is te dik. Haal hom oor sy blaaie”.
Die veldkornet het daarna die slagoffer met ‘n nat stiegriem oor sy hemp geslaan. Van den Berg het sy onderlip vasgebyt en byna geen geluid geuiter tydens die marteling nie. Wrede slae het sy vel gekloof en die burgers het een-een weggedraai, te skaam dat hulle nie die moed het om die onreg te stop nie. Jong burgers het in trane uitgebars en sommiges wou daar-en-dan die kommandant en veldkornet doodskiet.
Tot almal se verbasing het Van den Berg wankelend na sy kombers onder ‘n struik aangesukkel en op sy maag, kop-op-die-voorarms gelê. Freddie het na die verwese man gestap om ‘n stukke braaivleis na hom te neem. Maar Van den Berg het nie geroer nie. Freddie het gekyk na die stukkende hemp, die swart geslaande vel en bloedhale wat deur die skeure gewys het. Teen skemer het die kommando vertrek, maar Van den Berg het steeds op sy kombers gelê. Niemand het ooit weer iets van hom gehoor nie.
As mens na die gedrag van Louw en die veldkornet kyk, dan wonder jy onwillekeurig oor hul optrede. Dit is duidelik dat die baadjie- en ringgeval beplan was en dat die veldkornet die boosdoener was. Was hy ‘n psigopaat, iemand sonder gevoel en sonder gewetenswroeging? Miskien was hy ‘n gemene boef wat ‘n wrok gehad het teenoor iemand wat hy as bedreiging beskou het. Of was sy jaloesie so intens teenoor Van den Berg omrede lg. miskien meer aansienlik was of omrede hy ‘n beter perd gehad het? Wat ookal sy motivering, sy onbeteulde haat het hom gedryf tot ‘n gruwelike daad teen onskuldige bloed.
Bronne:
MacDonald F: Kalahari Mac, Len S boeke, 1950.
Maritz M : My lewe en my strewe