Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
HERE, waarom laat U ons wegdwaal van u weë? Waarom verhard U ons hart, sodat ons U nie vrees nie? Keer terug, ter wille van u knegte, die stamme van u erfdeel!- Jesaja 63:17
PRAAT MET HOM!
Hannes Ollewagen
Exodus 5:22-24
“Toe gaan Moses weer na die HERE en sê: Here, waarom het U hierdie volk kwaad aangedoen? Waarom het U my tog gestuur?” (:22)
Toe God aan Moses verskyn het om aan hom die opdrag te gee as leier van God se volk, was Moses nie dadelik gewillig om te gaan nie. Die feit dat Moses dalk die groot verantwoordelikheid van hierdie roeping deeglik besef het, het waarskynlik tot gevolg gehad dat hy homself nie as opgewasse hiervoor beskou het nie. Na vele verskonings het God se geduld met Moses min geraak en het hy besef dat God se woorde nie ‘n versoek was nie, maar eerder ‘n duidelike opdrag waaraan hy moes gehoor gee. “Toe ontvlam die toorn van die HERE teen Moses ...” (Ex. 4:14).
Die Moses wat ons na hierdie ontmoeting met God leer ken, was egter die toonbeeld van nederigheid, sagmoedigheid en gehoorsaamheid aan God. Moses het nie verder teruggedeins vir enige opdrag deur God aan hom opgedra nie. Na sy aankoms in Egipte het Moses met die oudstes van die volk Israel ontmoet en hulle ingelig van God se belofte om verlossing onder die hiel van slawerny in Egipte. “En Moses en Aäron het vertrek en al die oudstes van die kinders van Israel bymekaar laat kom; en Aäron het al die woorde gespreek wat die HERE aan Moses gesê het, en die tekens gedoen voor die oë van die volk.” (Ex. 4:29-30). Hierna is Moses en Aäron na die Farao van Egipte om die opdrag van God aan hierdie vors mee te deel. Hierdie heidense heerser het God egter nie gevrees nie en derhalwe nie gehoor gegee aan die opdrag wat aan hom gebring is nie.
Die besoek van Moses en Aäron is deur die Farao met ‘n gebaar van vyandigheid begroet. Die werksomstandighede van die volk Israel is in opdrag van die Farao bemoeilik. Min het hierdie heerser besef dat hy met hierdie optrede ‘n uitdaging aan God gestel het en net so min het Moses dit dalk op hierdie stadium besef. Moses het verantwoordelik gevoel vir die toenemende swaarkry vir die volk Israel en hy kon nie begryp hoedat dit kon gebeur nie, aangesien hy dan net gehoorsaam was aan God se opdrag. Was dit dan nie God se opdrag aan hom nie? Het God dan nie beloof dat Hy die volk uit Egipte sou uitlei nie? Nou is hulle lewe inteendeel onder moeilike omstandighede net verder belas. Met alle respek, het hy nie ten tye van sy roeping al verskoning aangebied omdat hy hierdie situasie kon voorsien nie?
Dit is in hierdie stadium dat Moses besluit om na die aangesig van God te gaan soek. Hy moes antwoorde kry; hy moes verstaan. Dit is nie met murmerering waarmee Moses na God gaan nie, maar met die grootste nederigheid en opregtheid. Hierdie saak was vir hom te belangrik, te na aan sy hart, om dit nou sommer net as afgehandel te beskou. God het dan belowe en Hy is geen leuenaar nie. Hy moes daarom vir God vra wat gaande is, want hy kon dit nie op hierdie stadium begryp nie.
Hoeveel van ons het nie al hierdie omstandighede beleef nie? Menigmaal was ons tot op die letter gehoorsaam aan die Woord van God om dan te voel asof ons gehoorsaamheid ons juis die oorwinning gekos het. As ek dan alles reg gedoen het, waarom het hierdie situasie só rampspoedig uitgedraai? Ek was dan gehoorsaam aan God, waarom het Hy my nie gehelp nie? Het God my gefaal of het ek Hom onwetend gefaal?
Die Here wil nie hê dat gevoelens soos bogenoemde ons gemeenskap met Hom ontneem nie. ‘n Baie groot neerlaag in u lewe het dalk aanleiding daartoe gegee dat u selfs nie eers vandag meer wil bid nie, want wat help dit in alle geval? U het dan so hard, so aanhoudend gebid, maar God het nie gered soos u verwag het nie. Die antwoord is juis in laasgenoemde sin opgesluit – Hy het nie gehelp soos wat “u verwag het nie.” Dit beteken nie dat God nie meer omgee oor u omstandighede nie. Die vyand (satan) sou dit net soveel waardeer as u u nie weer tot God wend nie as wat die Farao van Egipte dit sou waardeer, want ons almal weet wat die einde van Farao was wat hom teen God durf verset het. So weet elke ware gelowige ook wat die vasbeslote lot van ons vyand is, wat homself ook teen God verset het en steeds soveel kinders van God in slawerny vashou.
Die kragtigste wapen in ons hand om ons vyand te bestry, is dieselfde wapen wat Moses met groot welslae aangewend het. So het koning Dawid hierdie wapen ook met groot welslae aangewend en moet elke gelowige dit vandag steeds met groot welslae aanwend, want dit is steeds effektief! Hierdie wapen is gebed. Weet ons dat God daarvan hou wanneer ons opreg met Hom praat? “...maar die gebed van die opregtes is Hom welgevallig.” Spr. 15:8. As ons God se kinders is, wil Hy mos graag hê dat ons met Hom sal praat en wanneer Hy luister, kan ons verwag dat kragdadige gebeurtenisse sal volg, maar op sy tyd en volgens sy volmaakte raad. Jak. 5:16:”...Die vurige gebed van ‘n regverdige het groot krag.”
Die verwoesting ons onder volk is groot, die neerlae is baie en die verliese en offers was dalk meer as wat ons menslik denkbaar kon bied. U omstandighede lyk dalk tans asof u neerlaag ‘n uitgemaakte saak is, maar onthou dat u steeds ‘n uitweg het. Die kind van God het steeds die voorreg om in waarheid en opregtheid voor die aangesig van God te verskyn en sy grootste verlies, sy diepste kommer, sy seerste seer aan Hom te vertel. Dit is dalk al wat nodig is, al waarvoor Hy wag, voordat Hy u grootste vyand ook in die diepste see van vernietiging werp en u met vreugde oorklee.
Dalk is u verlossing nie so spoedig nie, maar eerder ‘n reis met Hom soos wat die geval met Israel was. Ek kan u nie hierop die beslissende antwoord gee nie, maar ek kan vir u die rigting wys na Hom wat die oplossing ken; die rigting na Hom wat op u ontmoeting met Hom wag.