Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
In die gelykenis van die Talente keer die baas na ‘n lang tyd terug om rekenskap van sy gawes te eis. So sal ook God van elkeen se lewe doen. Mag ons maar met ons lewe doen wat ons wil? Nee, dit sal net so dwaas wees soos die dienskneg wat sy talent begrawe het. Die groot vraag voor die wit troon sal wees: “Wat het jy met jou lewe gedoen?” Ons sal eerlik moet antwoord want ons staan voor Een wat dwarsdeur ons sien.
BEOEFEN GETROUHEID
Hannes Ollewagen
Ps. 37:1-40:
”Vertrou op die HERE, en doen wat goed is; bewoon die aarde en beoefen getrouheid,” (:3).
Beoefen getrouheid. Hierdie is ‘n opdrag vir elke kind van God. Ons word nie geleer om getrouheid te beoog, te oordink of te bewonder nie, maar om dit uit te voer, om dit toe te pas – ja, om dit te doen.
Mense raak so maklik opgewonde wanneer daar byvoorbeeld ‘n dierspesie soos die renoster uitgeroei word of wanneer ‘n taal of kultuur onderdruk word en die dood in die gesig staar. Daar word dan meestal allerhande fondse en organisasies gestig tot redding van die bepaalde saak. Daar word derduisende rande ingesamel en mense poog om hierdie probleme met geld te herstel soos wat menige medici poog om al wat ‘n siekte is met allerhande verskillende medikasie te laat “verdwyn”. In baie gevalle is hierdie oënskynlike oplossings die onderdrukking van simptome veel eerder as wat dit ware genesing of oplossing tot gevolg het omdat die oorsaak van die probleem onaangeroer gelaat word.
Is ek verkeerd wanneer ek sê dat ontrouheid die wortel van baie kwaad en vernietiging is? Kan ons die oorsaak van ‘n bedreigde dier- of plantspesie met reg toeskryf aan die oorsaak van die mensekind se ontrouheid aan sy skeppingsopdrag deur God gegee? Ek dink nie dat u van my sal verskil dat die oorsaak van die vernietiging van ons moedertaal, Afrikaans, toegeskryf moet word aan die ontrouheid van die sprekers daarvan nie. Ek kan seker ook met reg sê dat die vernietiging van vele huwelike en gesinne gesetel is in die ontrouheid van een of albei van die lewensmaats. En ek dink nie, maar weet uit lesse uit die geskiedenis dat die ontrouheid van politieke leiers ook my volk hul staatkundige vryheid gekos het.
Wanneer ons die gevolge van ontrouheid in oënskou neem, kan ons sien dat dit iets is wat God allermins kan behaag. Inteendeel, ontrouheid is werk vanuit die hel aangevuur! Getrouheid daarenteen is ‘n baie kosbare karaktereienskap voor God. “Valse lippe is vir die HERE ‘n gruwel, maar Hy het ‘n welbehae in die wat getrou handel.” (Spr. 12:22). Ons dink maar aan ‘n paar mense uit die Bybel wat ‘n besonderse lewenspad met God bewandel het. ‘n Karaktereienskap wat by elkeen van hierdie mense teenwoordig was, is getrouheid. Getrouheid en liefde is pasmaats met die uitvloeisel van gehoorsaamheid en ootmoed.
Ek wil graag begin by Moses – ‘n staatkundige held is sekerlik ‘n beskeie beskrywing van hierdie man van God. Hy het op die oog af oor geen buitengewone vermoëns beskik wat van hom ‘n uitsonderlike staatskundige leier sou maak nie. Moses het egter God en sy volk liefgehad en nadat God Moses tot diens opgeroep het, was hy getrou aan God tot die dag van sy dood. “En Moses was wel getrou in sy hele huis as ‘n dienaar,...” (Heb. 3:5).
Noag het weer in sy tyd ‘n opdrag van God ontvang wat hom sekerlik die spot en hoon van die destydse samelewing op die hals gehaal het. Ons besef dalk nie eers aldag die omvang van die opdrag wat God in Noag se hande gelê het nie! Hy sou deur sy gehoorsaamheid en trou aan God die behouer van lewe en voortbestaan hier op aarde wees. Wat meer is, is die wyse waarop Noag sy opdrag uitgevoer het – met getrouheid volgens God se bevele. “En Noag het dit gedoen. Net soos God hom beveel het, so het hy gedoen.” (Gén. 6:22).
Ons kan sekerlik die getroue lewenswyse van Abraham aanraak. Hierdie man het in gehoorsaamheid aan God uit sy huis en familie weggetrek (uit die heidenland van die Chaldeërs) omdat hy hierdie bevel van God ontvang het. Op 100-jarige leeftyd het Abraham die getrouheid van God ervaar met die geboorte van Isak waarop Abraham en Sara toe lank reeds gewag het. Isak was natuurlik die nakomeling in wie die belofte van ‘n nageslag gesetel was. Die diepte van Abraham se trou is egter getoets met die opdrag van God om hierdie selfde seun van die belofte te gaan offer. Abraham het hierdie toets van sy getrouheid aan God met vlieënde vaandels geslaag en God se welgevalle aan Abraham se getrouheid word kragtig uitgedruk in die woorde van Gén. 22:16-18: “...en sê: Ek sweer by Myself, spreek die HERE, omdat jy dit gedoen het en jou seun, jou enigste, nie teruggehou het nie, dat Ek jou ryklik sal seën en jou nageslag grootliks sal vermeerder soos die sterre van die hemel en soos die sand wat aan die seestrand is; en jou nageslag sal die poort van sy vyande in besit neem. En in jou nageslag sal al die nasies van die aarde geseën word, omdat jy na my stem geluister het.”
Die tyd sal my ontbreek as ek al die troue geloofshelde waaronder Dawid, Elia, Samuel, Elisa, Johannes die Doper, Jesaja, Paulus, Petrus en soveel ander moet bespreek. Hierdie oordenking sal egter onvolledig wees as ons nie vir ‘n oomblik die kollig laat val op die toonbeeld van getrouheid nie – Jesus Christus onse Here. “Daarom moes Hy in alle opsigte aan sy broeders gelyk word, sodat Hy ‘n barmhartige en getroue hoëpriester kon wees in die dinge wat in betrekking tot God staan, om die sondes van die volk te versoen.” (Heb. 2:17).
Jesus is deur die satan versoek en die belofte van aardse koninkryke voorgehou om Hom ontrou aan God te probeer maak. Hy is in sy doodsuur gehoon, gespot en deur omstaanders uitgedaag om Homself van die vernederende dood aan die vloekpaal te verlos, maar dit sou Hom ontrou maak aan God se opdrag aan Hom, nl. om ons skuld op Hom te neem en ons daardeur van die ewige dood te verlos. Hy het tot die dood aan God se opdrag getrou gebly.
Ek wil vandag ook die volgende indringende vraag aan u stel: “Hoe getrou is u as mens in hierdie lewe?”
Hoe getrou is u as die priester-koning van u huisgesin in die goeie en Godvresende regering van u huis? Hoe getrou is u in u huwelik en in die dissiplinering van u kinders? Hoe getrou is u in u werk, teenoor u werkgewer en kollegas? Hoe getrou is u as ‘n vriend? Hoe getrou is u in die bywoning van eredienste in u gemeente en in u gemeente as sulks? Hoe getrou is u aan u taal en volk, maar bowenal, hoe getrou is u in u diensbaarheid aan God?
U kan hierdie vraag maar met stilte in u hart beantwoord en is geen antwoord aan my verskuldig nie. Weet egter dat u hierdie vraag eendag sal moet beantwoord wanneer u die lewe hier op aarde verlaat. Mag u strewe wees om die volgende terugvoer op u rekenskap te ontvang: “...Mooi so, goeie en getroue dienskneg, oor weinig was jy getrou, oor veel sal ek jou aanstel. Gaan in in die vreugde van jou heer.” (Matt. 25:21)