Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Een van die heel beste geneesmiddels ter wêreld is 'n hartlike lag. Martin Luther het gesê hy sou nie graag hemel toe wou gaan as hy nie seker was dat God 'n goeie grap sal kan waardeer nie. Ons moet leer om vir die regte dinge te lag sodat ons die slegte dinge beter kan hanteer.
ELK GESKAPE VIR SY DOEL
Hannes Ollewagen
Génesis 2:4-25
“Ook het die HERE God gesê: Dit is nie goed dat die mens alleen is nie. Ek sal vir hom ‘n hulp maak wat by hom pas.” (:18).
Die huwelik en unieke vrienskapsverhouding tussen ‘n man en vrou is ‘n wetmatigheid wat deur God daargestel is. Dit is sommer een van die eerste kosbare lesse wat ons aan die begin van die boek Génesis leer. Ons leer dieselfde les ook uit die vorige hoofstuk waar ons in Gén. 1:27 lees – “En God het die mens geskape na sy beeld; na die beeld van God het Hy hom geskape; man en vrou het Hy hulle geskape.”
Ons leer nie alleen dat God die man en vrou geskape het om lewensmaats te wees nie, maar sedert die instelling van hierdie verhouding het God al duidelike riglyne gestel oor wat die rol van elke een in so ‘n lewenslange verhouding moet wees. Ten eerste moet die mens verstaan om aan God onderdaning te wees en diensbaar aan Hom te leef. Dit beteken dat die man die verantwoordelikheid het om te werk en te heers oor dit wat God hier op aarde onder sy gesag gestel het. God het gesien dat dit vir die man voordelig sou wees om ‘n hulp te hê en daarom het Hy die vrou geskape om hierdie rol te vervul.
Nou moet ons seker vra of hierdie wetmatigheid dan een of ander tyd verouderd geraak het? Ons leef mos nie meer in die Paradys nie en bewerk nie meer die grond soos wat Adam en Eva moes doen nie. Hierdie rolindeling pas darem mos nou nie so lekker in by die sosiaalaanvaarbare rol wat die vrou van vandag moet vervul nie. Die hedendaagse vrou is dinamies en selfstandig en kan al te goed sonder ‘n man klaarkom. Inteendeel, die meeste vrouens van ons dag verdiens selfs ‘n groter inkomste as die man en is meer daarop ingestel om met haar man te kompeteer as om vir hom ‘n hulp te wees.
Al te vinnig sal die verskoning gebruik word dat die vrou se inkomste só belangrik is, want die lewe het baie duur geword. Het die lewe só duur geword of het die materiële begeerlikhede so baie geword? Om veranderde omstandighede te wil gebruik om hierdie openlike verontagsaming van God se skeppingsorde te regverdig, sal geen water hou nie. Dieselfde rolindeling wat aan die man en vrou gegee word in Génesis word dan derduisende jare later herhaal wanneer dit weereens konsekwent in die Woord van God opgeteken word in 1 Tim. 2:11-13:”Die vrou moet haar in stilte laat leer in alle onderdanigheid. Ek laat die vrou egter nie toe om onderrig te gee of oor die man te heers nie, maar sy moet haar stil hou. Want Adam is eerste gemaak, daarna Eva. En Adam is nie verlei nie, maar die vrou het haar laat verlei en het in oortreding gekom.” Kol. 3:18:”VROUE, wees julle mans onderdanig soos dit betaamlik is in die Here.”
Dit is nie alleen die onveranderde rolindeling wat vir ons in Timótheüs geleer word nie, maar boonop leer die Woord vir ons uit hierdie gedeelte waarom die vrou aan die man onderdanig behoort te wees. Dit was uiteraard die vrou wat aan die verleiding van die satan in die Paradys toegegee het. (Gén. 3:13-16). Die man, Adam, daarenteen het die verantwoordelikheid gehad om sy vrou teen hierdie aanslag van die satan te beskerm. En hierdie veratwoordelikheid is nogsteeds vandag die man s’n ten spyte daarvan dat hy in die openbare opinie verguis en verkleineer word. “Waak, staan in die geloof, wees manlik, wees sterk.” (1 Kor. 16:13).
Terwyl die vrou die verantwoordelikheid voor God het om aan haar man onderdanig te wees en vir hom ‘n goeie en deugsame hulp te wees, het die man die verantwoordelikheid om sy vrou lief te hê, te versorg en te koester. Wanneer ek praat van versorg, beteken dit nie alleen materiële versorging nie. Dit beteken ook dat die man aandag sal skenk aan die sielsbehoeftes van hul vrouens. “Manne, julle moet jul eie vroue liefhê, soos Christus ook die gemeente liefgehad en Homself daarvoor oorgegee het” (Efés. 5:25). “So behoort die mans hul eie vroue lief te hê soos hul eie liggame. Wie sy eie vrou liefhet, het homself lief; want niemand het ooit sy eie vlees gehaat nie, maar hy voed en koester dit, net soos die Here die gemeente.” (Efés. 5:28&29).
Hoeveel huwelike het nie al op die rotse geloop omdat die man só besig was om in die materiële te voorsien terwyl hy sy vrou in die proses verwaarloos het nie? Ek wonder daarenteen ook hoeveel huwelike net so skipbreuk gely het omdat die vrou met allerhande emosionele afpersing haar eie strewes probeer verwesenlik in plaas daarvan om haar in onderdanigheid aan die man te onderwerp? Dit is geen geheim dat menige vroue vandag die manier het om dalk nie hul mans openlik teë te gaan nie, maar hul uiteindelik daartoe te beweeg om maar eerder na hul pype te dans as om sy leiding te volg. En dan wonder ons waarom soveel huise ineenstort terwyl die verdeeldheid in huishoudings tot in die slaapkamers gevorder het!
Ons moet een ding baie mooi verstaan – God het nie een van ons mensekinders se raad gevra alvorens Hy sekere wetmatighede ingestel en verorden het nie. “Waar was jy toe Ek die aarde gegrond het? Gee te kenne as jy insig het.” (Job. 38:4). God vra nie of ons lus is om sy insettinge na te kom, al dan nie. Hy laat hom nog minder deur die sosiale of openbare mening voorskryf en dit wat polities korrek is, is nie noodwendig in God se oë aanvaarbaar nie. Dit beteken dat ten spyte van die feit dat dwaalleer die teendeel verkondig en die openbare mening dit nie goedkeur nie, het ons as gelowige kinders van God steeds die verantwoordelikheid om elkeen ons vasgestelde rol na die beste van ons vermoë te vervul. Dit beteken dat ons God se wette eerder sal nakom as om te streef om dit te verander. As ons dit mooi oordink sal ons besef dat laasgenoemde maar niks anders is as opstand teen dit wat God in sy wysheid geskape het nie.
Die verhouding tussen ‘n man en vrou kan ontaard in ‘n onleefbare en onuithoudbare straf. Alternatiewelik kan die man en vrou elk besluit om hul rolindeling van God na te kom en die vrugte pluk van iets só kosbaar wat God spesiaal vir die mens verordineer het.