Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Soms wonder ons of God nog ag sal slaan op die Afrikanervolk, of het Hy ons finaal verlaat? Weens die ontrou van die volk Israel het God (Ex 33) geweier om verder saam met sy volk te trek. Tog het Hy Hom weer oor hulle ontferm toe Moses in groot berou namens die volk voor God ingetree het en het God weer (Ex 34) sy verbond met hulle hernu. Daarna was sy Teenwoordigheid in die wolk en die vuur sigbaar waarmee Hy die volk gelei het tydens die hele trek. Natuurlik is daar hoop vir die Afrikanervolk vandag, God wag net vir ons om berou te toon oor ons dwalinge en na Hom terug te keer.
DIE LEWE NA DIE DOOD (1)
Ds A.E. van den Berg
“En dink aan jou Skepper in die dae van jou jonkheid voordat die ongelukkige dae kom en die jare aanbreek .... Voordat die silwerdraad verwyder word en die goue oliekruik stukkend val en die kruik by die fontein gebreek word en die wiel stukkend in die put val en die stof na die aarde terugkeer soos dit gewees het, en die gees na God terugkeer wat dit gegee het”. (Pred.12:1,6,7)
Die Bybel begin met: “In die begin het God die hemel en die aarde geskape”. God neem verantwoordelikheid vir alles wat bestaan, ook die mens se lewe. Omdat ons lewe by God begin, maak die lewe slegs sin as ons Hom sentraal in ons lewe stel. Gen.1:31 meld dat God met die skepping tevrede was. Waar kom die dood dan vandaan? Dit staan in skrille kontras met die ganse skepping wat volmaak geskape is.
Die dood is aan die sondeval te wyte. Omdat God sonde nie duld nie, het Hy die eerste mensepaar uit die tuin van Eden verdryf waar die dood soos ‘n rower vir mense gewag het. Die lewe het egter nie daar geëindig nie, maar voortgegaan. Ongeveer 1000 jaar later het sonde so toegeneem, dat God die mensdom op agt na met 'n wêreldvloed omgebring het. Net Noag en sy gesin het ‘n dobberteken van God se redding te middevan ‘n verskriklike oordeel oorgebly.
Moenie aan die dood as net ‘n straf van God dink nie. Dis die voltooiing van ‘n lewenspad. Ongelukkig sien baie mense dit as ‘n donker skaduwee wat hul bestaan bedreig. Nee, ons moet eerder vrede daarmee maak. Ons liggaam is vir die dood bestem.
'n Geboorte is die beginpunt en die dood die eindpunt.
Met die dood blaas ons die laaste asem uit om nooit weer asem te haal nie. Is ons lewe dan net ‘n asemteug? Nee, goddank, nie! Hieroor is die Bybel baie duidelik. Die dood is nie net ‘n eindpunt nie, maar ook ‘n nuwe beginpunt. Die dood beëindig wel jou aardse lewe, maar baan daarna die weg vir ‘n nuwe bestaanswyse. Jy gaan voort.
Wat gebeur as jy sterf? Waarheen gaan jy? Hemel of hel toe? Nie een van die twee nie,maar wel na ‘n tussentoestand waaroor die Bybel die gordyn 'n skrefie ooptrek. Hierdie tussentoestand duur tussen jou dood en die opstanding met die wederkoms van Jesus.
So anders as die aardse bestaan, is hierdie lewe nie vir alle gestorwenes eenders nie. Vir die gelowige is daar die paradys. Jesus sê vir die bekeerde misdadiger aan die kruis dat hy saam met Hom in die paradys sal wees. Dis die wagkamer na 'n ewige heerlikheid.
Wat word van ongelowiges? Hulle wagkamer word in Mat.25:30 die buitenste duisternis genoem en in die OT die doderyk; ‘n verskriklike plek waar mense sal ween en op hul tande sal kners omdat dit te laat vir omdraai is. Die paradys is ‘n voorlopige heerlikheid en die buitenste duisternis/doderyk ‘n voorlopige hel.
Let op die kruis-verhaal in Luk.23 waar die een gekruisigde misdadiger ontdek dat die Messias langs hom is. “En een van die kwaaddoeners ....het Hom gesmaad en gesê: As U die Christus is, verlos Uself en ons. Maar die ander een antwoord en bestraf hom en sê: Vrees jý ook God nie, terwyl jy in dieselfde oordeel is? – ons tog regverdiglik, maar Hy het niks verkeerds gedoen nie. En hy sê vir Jesus: Dink aan my, Here, wanneer U in u koninkryk kom. En Jesus antwoord hom: Voorwaar Ek sê vir jou, vandag sal jy saam met My in die Paradys wees".
Hierdie misdadiger is besig om te sterf. Jesus sê vir hom wat van hom word as hy sy laaste asem uitblaas. Dis presies dieselfde as vir enigeen wat hom bekeer; hy maak sy oë in die paradys oop. Jesus gee aan hierdie man die versekering dat wanneer hy sterf, hy die ewige geluksaligheid by Hom sal geniet.
Dit gee aan gelowiges die sekerheid dat hulle na hul dood veilig by Jesus sal wees. In Filippense sien Paulus selfs daarna uit om te sterf sodat hy saam met Jesus kan wees. Niks op aarde, selfs nie eens die dood, kan ons van Jesus se liefde skei nie. Ons kan nou alreeds oor die werklikheid van ons saamwees met Jesus opgewonde raak. Paulus skryf aan die Korinthiërs: “Want om hierdie rede sug ons ook en verlang om met ons woning uit die hemel oorklee te word”.(2:5:2).
Die OT noem die buitenste duisternis die doderyk. Dit klink geheimsinnig. In die OT is die hemel as die boonste en die doderyk as die onderste deel van die skepping gesien. In Ps.139:8 skryf Dawid: “Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar”. Die doderyk word ook met beelde uit ‘n gevangenis beskryf. In Ps.18:6 sê Dawid: “Bande van die doderyk was rondom my”. Daar is werklik so ‘n plek.
Die OT gebruik verskillende beelde om die plek van die verlorenes te beskryf. Dis ‘n donker plek. Job.17:13 lui: “As ek hoop op die doderyk as my huis; in die duisternis my bed uitsprei”. Die doderyk is ‘n onderaardse diepte wat nie genoeg van dooies kry nie.
In Spr.27:20 sê Salomo: “Die doderyk en die plek van vertering word nie versadig nie”. Dis 'n plek met baie mense. In Jes.5:14 sê die profeet: “Daarom het die doderyk sy keel wyd oopgemaak en sy mond uitgerek sonder maat…” Jesus sê: “ Gaan in deur die nou poort, want breed is die poort en wyd is die pad wat na die verderf lei, en daar is baie wat daardeur ingaan. Want die poort is nou en die pad is smal wat na die lewe lei, en daar is min wat dit vind. (Mat 7:13,14)
In die doderyk tel belangrikheid niks nie, nie eens vir 'n wêreldleier nie. Jes.14 is ‘n spotlied oor 'n wêreldheerser en sy ondergang. Die treurige toestand waarin hy hom na sy dood in die doderyk bevind, staan in skrille teenstelling met sy eertydse glorie. Sy heerlikheid het soos ‘n ster verskiet. In die doderyk kom aardse status, ere-posisie en rykdom tot 'n einde. Let op Jesus se gelykenis van Lasarus en die ryk man (Luk.16).
Is God ook in die doderyk teenwoordig? Nee, in Ps.88 word dit as ‘n Godverlate plek geskets en handel oor ene Heman se worsteling met God. Hy is baie ernstig siek en voel dat die dood naby is. In vers 5 sê hy: “Ek word gereken by die wat in die kuil neerdaal”. Dit voel vir hom asof hy met die een voet in die graf en alreeds tussen die dooies is.
Die dood is nie die oomblik as die mens sy laaste asem uitblaas en hy die lewe verloor nie, dis nou alreeds werklikheid. Die siek Heman bevind hom alreeds in die doodsgebied. In vers 4 sê hy : ”…en my lewe raak aan die doderyk” .
Ps.49 trek die gordyn weg sodat gelowiges kan sien wat met die goddeloses in die doderyk gebeur. Dit sê vir ons dat dit vir sulke mense vir ewig te laat is om reg te maak. Vers 8 lui: “Niemand kan ooit ‘n broer loskoop nie; hy kan aan God sy losprys nie gee nie”. Alles waarop mense hul lewe lank vertrou het, verdwyn met hul dood.
Die dood is vir ongelowiges ‘n finale, onomkeerbare afsnyding van God. Hulle word onmiddellik gevangenes van die doderyk. Die dood is as sulks nie so erg soos wat dit is om vir ewig van God geskei te wees nie. In Mat.16 staan daar iets belangriks oor die doderyk opgeteken. Toe Jesus by geleentheid alleen met sy dissipels was en Petrus ‘n belydenis doen, sê Jesus vir hom: “Jy is Petrus, en op hierdie rots sal Ek my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie” (:18).
Die doderyk word hier met ‘n stad met ondeurdringbare hekke voorgestel waarbinne mense soos gevangenes in ‘n tronk aangehou word. Deur sy bloed het Jesus die hekke oopgebreek om mense van die mag van die dood te bevry. Daarom moet geredde mense nie die dood vrees nie. Daarvoor het Jesus die paradys vir hulle voorberei.
In Openbaring word die doderyk op drie plekke met die dood verbind. Jesus was werklik dood, maar het waarlik opgestaan en beskik volgens Open.1:18 oor die sleutels van die doderyk. Hier kry ons weer 'n voorstelling van die doderyk as ‘n tipe van tronk waarvan die sleutels in die hand van die opgestane Jesus is.
Gelowiges verkry deel aan Jesus se oorwinning oor die dood en word opnuut aan Hom verbind. Selfs die dood kan die band wat op aarde met Hom gevorm is, nie vernietig nie.
Is dit nie wonderlik nie?! Onthou Jesus se opdrag:“Verbly en verheug julle omdat julle loon groot is in die hemele...” (Mat 5:12). Gee opnuut met blydskap daaraan gehoor!