Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Die kern van Christelike liefde is nie ons onwilligheid om lief te hê nie, maar die vaste wete dat God óns liefhet.
DIEN HOM MET GEESDRIF!
Hannes Ollewagen
Filippense 3:1-21
“Want óns is die besnydenis, ons wat God in die Gees dien en in Christus Jesus roem en nie op die vlees vertrou nie;” (:3).
Die algemene toestand van die samelewing rondom ons stem ‘n mens maklik tot neerslagtigheid. Wanneer ons kyk na die ellende waarin mense leef, vervalle en hartseer lewens en boonop hoor van die lelike dinge wat met mense gebeur, kan ons maklik moedeloos en neerslagtig raak. Daarby is die hoeveelheid mense wat hul uitkoms uit hierdie moedeloosheid gaan soek in dwelm- en alkoholmisbruik of selfs selfsmoord as laaste uitweg verkies, verbysterend.
Die oordeel kom ons nie toe nie. Dit is egter vir ‘n ware kind van God hartseer om te sien dat mense so ver wegdwaal van hul Skepper dat die satan hul kan oorrompel en uiteindelik kan vernietig. Die feit dat Suid-Afrika allerweë as ‘n “Christenland” beskou word, maar besig is om inmekaar te tuimel, is tog stof tot nadenke vir enigiemand met ‘n verantwoordelikheidsbesef. Aangesien ons weet dat die fout nimmer by God kan wees, moet dit die mens wees wat iewers fouteer.
Wanneer ons die analise nouer trek en tot die gevolgtrekking kom dat menig van bogenoemde ellende nie in die samelewing alleen nie, maar ook in die kerk voorkom, raak die saak nog meer ingewikkeld. Dit was vir die mense oor die laaste paar dekades te lekker om die rede vir ellende aan allerhande “dinge” toe te dig ten einde introspeksie te vermy. Die skuld vir ellende is gegooi na die regering, na die kerk, na onderwysers, na ouers, na voorouers en watter ander pakdier ookal die las kon dra. Die enigste nek wat nie ‘n bordjie met ‘n aanklag as omhang gekry het nie, was die nek van die “eie-ek”. Die “eie-ek” is op ‘n troontjie geplaas as ‘n wese wat nie kan fouteer nie en deur goeie oefening en met volgehoue “ydele voorgee” kon mense dit vermy om tot verantwoordelikheid geroep te word vir die ellende van hul geestelike lewens.
Enigiets wat afgeskeep, verwaarloos en onversorgd gelaat word, loop die gevaar om tot niet te gaan. Dit is dan ook nie in die geestelike lewe anders nie. Mense verkies ‘n “godsdiens” wat nie vir hul te vermoeiend sal wees en veel werk in die geestelike lewe sal veroorsaak nie. Tog verwag mense om geestelike pragvelde te wees. Dit is feitlik soos om saad in die grond te druk en ‘n rekordoes te verwag sonder dat enige water en bemestig aan die geplante saad voorsien word. Wanneer ons kyk na die algemene geestelike gesondheid van mense in die samelewing, besef ons dat ons dalk op die vooraand van ‘n geestelike misoes in ons land staan. Laasgenoemde is natuurlik net ‘n menslike analise van ons toestand, maar ware gelowiges weet egter dat God nooit die werke van sy Hande laat vaar nie. Dit is natuurlik waarom ons as sy diensknegte so ‘n geweldige groot taak het om hier benede te verrig. Daar is baie diens om te verrig, maar ons sal dit in Gees en waarheid moet doen, anders sal dit alles tevergeefs wees.
Ons kan begin deur te verseker dat ons God nie uit tradisie en gewoonte dien nie, maar dat ons Hom waarlik in die Gees dien. Wanneer mense Hom maar net uit tradisie dien, sal die tradisie mettertyd afgesaag en vervelig raak en sal hulle begin rondsoek na ‘n ander “tydverdryf”. Wanneer ons Hom egter met ons hele hart, siel en gees dien en liefhet, sal ons diensbaarheid aan God ‘n roeping wees – ‘n lewenslange reis met ons uiteindelike ontmoeting as hoogtepunt van hierdie reis. Dit beteken dat ek my in alles aan Hom sal onderwerp en sal toewy. Hierdie diensbaarheid aan God met ‘n opregte gesindheid sal ongetwyfeld vir my sin in die lewe gee. Dit sal my opnuut tot die besef bring dat ek in diepe dankbaarheid teenoor Hom verskuldig is om my allerbeste te gee in alles wat ek doen ten einde my dankbaarheid teenoor Hom daardeur te betuig.
Dit is nie nodig dat almal van ons predikante of sendelinge moet word ten einde vir God diensbaar te wees in sy Koninkryk nie. Ons elkeen kan ons hemelse Vader dien deur dit wat ons hier op die aarde moet doen, te verrig asof ons dit vir Hom doen. Ons is veronderstel om ons daarin te verlustig om sy verordeninge vrywillig na te kom om Hom soedoende te verheerlik deur ‘n lewe van gehoorsaamheid. Ons is veronderstel om ons talente en gawes op so ‘n wyse te gebruik dat ons ons medemens en ons God daarmee sal dien. Het u uself al vir een oomblik die vraag afgevra waarom Hy sekere talente aan u geskenk het? Ons is veronderstel om in hierdie wêreld steeds ons verantwoordelikheid na te kom en ons beste te gee, alhoewel ons harte en ons burgerskap nie aan die wêreld behoort nie, maar in veilige bewaring is by ons hemelse Vader na wie ons hart en gees deurgaans moet verlang.
As u dalk vandag deel is van ‘n samelewing wat voel asof u die wêreld gefaal het, het ek dalk baie goeie nuus vir u. Dit is die eerste stap om uself aan te meld by ‘n veel beter Meester, by ‘n veel beter Koninkryk met ‘n veel beter toekomsverwagting as wat die wêreld u ooit sal kan bied. U moet egter gewaarsku wees dat die Meester van hierdie Koninkryk van Sy gesante verwag om nie halfhartige diens te lewer nie, maar om Hom geesdriftig te dien. Hy sal egter niemand wat hul in opregtheid tot Hom wend, wegwys nie. “...en Ek sal hom wat na My toe kom, nooit uitwerp nie.” (Joh. 6:37). Hy sal boonop ook die behoeftige wat na Hom vra en homself voor God as dienskneg aanmeld, met die regte Geesdrif vul om u sodoende toe te rus vir u lewenstaak hier benede.
Ek wil u opnuut vermaan om nie u Godsdiens as ‘n bysaak of gewoonte in die lewe te beskou nie. U diensbaarheid aan God moet die hoofsaak, die middelpunt van u lewe wees. Met Hom op die troon van u hart, word u opnuut opgeroep om Hom op ‘n daaglikse basis geesdriftig te dien in u hele lewenswandel. Dit sluit u beroep, u huwelik, die opvoeding van u kinders en ook in u tyd vir ontspanning in.
Daardie lewensterrein waar Hy nie welkom is in u lewe nie, is daar waar werk is om distels en onkruid uit te roei om plek te maak vir vrugbare grond waarin Hy kan plant sodat die vrug van die Gees ook in u lewe kan groei. Dit sal tot gevolg hê dat u in u lewe ook vir Hom sal vrug dra en mag u geesdrif met elke oes wat u aan Hom lewer, net groter en groter groei!