Suid-Afrika is tans midde in die sogenaamde Tweede Revolusie-proses, waartydens sosialisme in die land gevestig word om beheer oor die samelewing te verkry. Die lewensverhaal van die Amerikaner, Saul Alinsky, gee ons vandag perspektief op die wyse waarop sosialisme gevestig en gebruik word om die samelewing te verander. EMIL DE VILLIERS van die ANB gooi in hierdie artikel die kollig op Alinsky se denke en idees.

In die Afrikaanse taal bestaan die spreekwoord "Die doel heilig die middele" wat gewoonlik aangewend word om 'n slegte daad goed te praat. In ander gevalle egter was die "goeie doel" op valse wyse bygebring om die daad te verskoon. Ons ken mos die kommuniste en hul maats en hoe hul met die waarheid omgaan. Waarheid is vir hulle net iets wat gebruik moet word sover dit hulle doel ondersteun en leuens sover jy nie daarmee uitgevang kan word nie.

’n Man genaamd Saul Alinsky is in 1909 in Chicago (VSA) gebore. Sy naam en van gee natuurlik dadelik vir ons 'n gedagte oor sy afkoms. Hy was inderdaad die seun van Russiese Jode. Alhoewel Alinsky nooit by die Kommunistiese Party aangesluit het nie, het hy sentraal gestaan in die ontwikkeling en vestiging van hulle infiltrasietegniek in die Westerse samelewing.

T B Floyd

Lees reeks by Afrikaner-nasionalisme

President Steyn aan die Woord deur JJ. Oberholster Ph.D.,

en M.C.E. van Schoor M.A., M.Ed., p. 183.

Generaal Botha het homself so ver van die Afrikanerbelange gedistansieer dat hy teen die gedagte was van N.J. van der Merwe om ’n taalfees onder die studente van Stellenbosch in 1913 te reël. Generaal Botha wou as eerste minister dit nie ondersteun nie. As sprekers het prof. Morrees en generaal Hertzog opgetree. President Steyn het in ’n telegram die volgende beroemde woorde gestuur: „Die taal van die veroweraar in die mond van die verowerde is die taal van slawe.”

Ben Venter 

Lees reeks by Waterbobbejaan

‘n Paar middae later bring die wagtertjies die skape kraal toe. Die boer tel hulle toe hulle by die hek ingaan. Hy maak die hek toe.

“Het julle al die skape gebring?” vra hy.

“Ja Oubaas.”

“Hier is twee kort.”

“Nog nooit nie, Oubaas!”

“Wil julle met my stry?”

“Nog nooit nie, Oubaas!”

“Lieg ek?”

“Nog nooit nie, Oubaas!”

“Praat ek die waarheid?”

“Nog nooit nie, Oubaas!”

Plaasaanvalle het 'n onuithoubare krisis-situasie geword in Suid-Afrika. Maar te midde van 'n openlike oorlog teen die Blanke, gaan ons volk voort om aan ons vyand beweegruimte te gee om hul greep op ons te verstewig en groter paniek onder ons te saai. Die tyd het aangebreek vir realistiese en praktiese optrede wat die probleem daadwerklik sal aanspreek. JOHANN WOLMARANS van die ANB ontleed die situasie en maak praktiese voorstelle in hierdie artikel.

Hoewel enkele plaasaanvalle en plaasmoorde tussen 1990 en 1994 plaasgevind het, het hierdie tendens sedert 1994 deel van die SuidAfrikaanse misdaadkultuur geword. Dit was egter gou duidelik dat hierdie nuwe soort misdaad, wat voor 1994 byna nie bestaan het nie, deur 'n politieke agenda gedryf word.

Die fenomeen om sagte teikens – en veral bejaardes – op plase aan te val en dood te maak is egter die afgelope paar maande op die spits gedryf met 'n skielike eskalering van die aantal voorvalle. In Oktober 2017 is 'n hoogtepunt bereik toe daar in minder as 'n week ses plaasaanvalle oor 'n wye gebied in Suid-Afrika voorgekom het en twee mense in dié aanvalle gesterf het. Hierdie bloedige week het gevolg op 'n tydperk waarin daar oor die voorafgaande ses jaar elke jaar 'n verhoging was in die aantal aanvalle op plase. Tot in Oktober was dit duidelik dat 2017 geen uitsondering sou wees nie en ná tien maande was daar reeds meer plaasaanvalle in Suid-Afrika as die vorige jaar (2016).

Die jongste vlaag aanvalle en moorde op plase het ook 'n ongekende reaksie van die publiek (veral onder Afrikaners) tot gevolg gehad. In 'n toestand van woede en skynbaar ook magtelose frustrasie het mense allerhande oplossings en aksies voorgehou om die probleem te probeer aanspreek.

Ds.A.E van den Berg

Lees reeks by AS GOD ‘N VOLK AAN SY EIE LOT OORGEE

Godsverheerliking

God se uitverkorenes is daarop ingestel om Hom te verheerlik:

“Laat alles wat asem het, die HERE loof! Halleluja!”(Ps.150:6).

God word op talle maniere verheerlik. Eerstens deur te bely dat Christus die Here is. Omdat hulle nie sy heerskappy wil aanvaar nie, wil die godvyandige wêreld niks daarvan weet nie.

Gelowiges verheerlik God ook in hul doen en late:

“ Of julle dan eet of drink of enigiets doen, doen alles tot verheerliking van God” (1 Kor.10:31).

God word ook deur sonde, belydenis en getroue gehoorsaamheid aan sy Woord verheerlik. Van Abraham word gesê:

T B Floyd

Lees reeks by Afrikaner-nasionalisme

1. Politieke organisasies

Waar ’n nasionale stryd ’n konstitusionele een is, en waar dit ’n oorlog sonder koeëls is om Milner se uitdrukking te gebruik, kan ’n verowerde nasie nie sonder ’n politieke front sy stryd met sukses voortsit nie. Teoreties is dit nie nodig dat daar net een party moet wees nie en daar kan omstandighede wees waar meer as een nodig is. In die geval waar die Britse partystelsel in werking is, sal dit beter wees om net een party as die politieke front te gebruik.

Om konstitusioneel op te tree, moet wetgewing gemaak of verander word om die verowerde nasie se doel te bereik. Dit kan geen kulturele organisasie doen nie.

Ds.A.E van den Berg

Lees reeks by AS GOD ‘N VOLK AAN SY EIE LOT OORGEE

Rom.1:18-32

“Want die toorn van God word van die hemel af geopenbaar oor al die goddeloosheid en ongeregtigheid van die mense wat in ongeregtigheid die waarheid onderdruk....” (Rom.1:18).

Inleiding

Suid-Afrika beleef sedert 1994 ʼn sedelike vryval nadat die Christen-grondwet tot niet gemaak en die land amptelik tot ʼn wêreldstaat verklaar is. Die lugleegte wat dit gelaat het, laat misdaad hoogty vier en geweld sulke ongekende afmetings aanneem, dat mense daagliks selfs binne hul huise vir hulle lewens vrees.

Ben Venter 

Lees reeks by Waterbobbejaan

Waterbobbejaan kon een versoeking nie weerstaan het nie. Klein Willem se knapsak het mooi kopergespes aan. Hulle het geblink in die gloed van die vuur. Hy het dit versigtig opgetel en toe stilweg teruggeklim na sy slaapplek.

Voordat die seuns uit die grot is, het hulle die hele grot deurgesoek na Willem se sak. Hulle het dit nooit gekry nie. Toe het 'n nuwe storie onder die Bantoes begin: in die kleinbaas se kossak was 'n knipmes. Waterbobbejaan is nou met 'n mes gewapen.

Die tweede aand na die seuns teruggekeer het, sit Waterbobbejaan voor sy grot. Dis tyd dat hy weer 'n slag koers kry en 'n strooptog onderneem. Hy staan op toe dit mooi donker is en begin loop.

T B Floyd

Lees reeks by Afrikaner-nasionalisme

Taal- en Kultuurorganisasies

Hierdie organisasies is daar om as fronte van nasionalisme in sy stryd te dien. Hulle moet onafhanklik optree in die belang van nasionalisme en kan dikwels as ’n bindende faktor hul rol speel. In die verlede het hulle soms wel aktief opgetree en toe op ander tye verflou, maar nooit het hulle afgewyk van die pad van nasionalisme nie. Van hulle het wel verdwyn as diens nie meer nodig was nie, maar as die nood weer ontstaan het, het nuwe organisasies ontstaan soos byvoorbeeld in die geval van die taalfront. Dit is nie in die belang van nasionalisme dat daar jaloesie of vyandigheid teenoor mekaar onder hierdie organisasies ont­staan nie. Dit geld ook vir die kultuurorganisasies en die politieke organisasie. So iets werk teen nasionalisme en sy strewe. Dit het wel tussen die Nasionale Party en die O.B. plaasgevind. Die Party, d.w.s. die poli­tieke front, wou die kultuurfront domineer. So iets vind ook vandag plaas. Eienaardig dat dit plaasvind terwyl die politieke front swak is.

(Bydrae gelewer deur die Afrikaner Nasionalistiese Beweging (ANB))

Ná byna tien jaar van die Zuma-regime waartydens die plundering van Suid-Afrika drasties versnel het, het ons land se politieke landskap teen die einde van 2017 wéér 'n wending beleef.

Sedertdien het Suid-Afrikaners 'n wipwa-rit beleef op die politieke front. Eers was Cyril Ramaphosa 'n soort Superman wat net betyds opgedaag het om die nuwe Suid-Afrika te red en weer terug te plaas op die "versoeningspad" van Nelson Mandela – aldus die histeriese hoofstroom media en duisende liberale Blanke politieke skape.

Ramaphosa se pryssangers het egter skaars kans gehad om asem te skep, toe hy al die liberale kwylbekke – en selfs die "konserwatiewe" Afrikaners wat so opgewonde was oor die nuwe era wat kwansuis aangebreek het – met 'n goedgemikte skop op die krop van die maag tref. Ja, die nuwe euforie se wiele het gou afgekom met net 'n paar sinne in 'n toespraak van Ramaphosa, want hy het trots en onomwonde in die openbaar bevestig dat die ANC-regime die grondwet wil verander om die beginsel van  privaat eiendomsreg keelaf te sny.

Let wel, hoewel die openbare debat hoofsaaklik konsentreer op die feit dat die regime grond wil onteien sonder vergoeding, is die implikasie van Ramaphosa se aankondiging baie groter. Om die beginsel van privaat eiendomsreg uit die grondwet te verwyder beteken inderdaad dat die staat die reg sal hê om enige eiendom van privaat persone of instansies te onteien. Dit sluit in grond (plase), ander vaste eiendom soos huise en geboue in stedelike gebied en selfs besighede, pensioenfondse of enige ander privaat eiendom. Dit gaan oor eiendomsreg, nie net oor plaasgrond nie.

André Schmidt

In ons eie land asook in die buurlande, weet ons dat "vryheidsbewegings" se revolusie plaasvind deur middel van terrorisme en misdaad. So is die misdaad en plaasaanvalle van vandag niks anders nie as deel van die revolusie. 'n Boer in Suid-Transvaal meld onlangs dat dit opmerklik is dat die getal persone in ‘n groep wat gewelddadige aanvalle loods, van gemiddeld 5-6 opgeskuif het na 12-14 per groep. Dit is duidelik dat sulke tipe aanvalle niks anders is as die massas wat 'n revolusie voer nie. In `n program oor plaasmoorde wat gebeeldsend is op Special Assignment, waartydens daar `n indiepte ondersoek gedoen was oor die motief van plaasmoorde, verklaar `n deskundige op dié gebied dat die plaasmoorde in Suid-Afrika niks anders is as `n volksmoord (“ethnic cleansing”) nie.

Dat die revolusie huidiglik gewelddadig is, is duidelik. Dat die revolusie in sy verdieping meer gewelddadig sal word, behoef ook geen betoog nie.

Hannes Ollewagen

Génesis 15:1-21

“En hy het in die HERE geglo; en Hy het hom dit tot geregtigheid gereken.” (:6).

Ons onderskat sekerlik die waarde van geloof in God se oë. Ons sal met hierdie mooi handeling of daardie goeie optrede God menigmaal probeer beïndruk. Ons dink egter selde daaraan dat God met ‘n opregte en vaste geloof regtig beïndruk word.

Geloof word in die brief aan die Hebreërs beskryf as ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop. En dit is‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie. “DIE geloof dan is ‘n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ‘n bewys van die dinge wat ons nie sien nie.” (Heb. 11:1). Ons leer selfs uit hierdie selfde brief dat dit onmoontlik is om God sonder geloof te behaag. “En sonder geloof is dit onmoontlik om God te behaag; want hy wat tot God gaan, moet glo dat Hy is en ‘n beloner is van die wat Hom soek.” (Heb. 11:6).

Ben Venter 

Lees reeks by Waterbobbejaan

"Vang die perde en haal die saals af!" beveel die boer. Die drie perde is moeg en hulle is op 'n terrein wat hulle ken en tussen mense wat hulle altyd goed behandel het. Dit duur nogtans 'n tydjie om hulle tot bedaring te bring.

"Saal vir ons drie ander perde op. En julle twee kom saam met my. Laat haal gou julle knopkieries by die statte." Terwyl die Bantoes die perde opsaal, gaan haal hulle seuns die enigste wapens wat hulle toegelaat is om op die plaas te dra. Hulle moet iets hê om hulle mee te verdedig in die bos.

“Watter koers gaan jy inslaan, Kootjie?"

"Ons sal maar agter die rantjies om ry. Ek het hulle belet om naby Waterbobbejaan se grot te kom en hulle het nie vir my gesê dat hulle van plan is om daar naby verby te ry nie. Ek raai ook maar."

Hulle het net so gemaak soos ek gewoonlik doen, dink die Alleenloper. Mens weet nie wat hulle plan is nie. Hy het lus en skop die seuns as by hulle ooit weer sien.

Hy gaan kombuishoek toe en vat sy Krag-Jorgensengeweer. Hierdie geweer is akkurater as sy Steyr op die eerste paar honderd tree. Die roer het ook 'n groter slaankrag op 'n kort afstand. Hy is vasberade om die luiperd op kort afstand te skiet. Hy moet hom eens en vir altyd van die gras afmaak. Hy gaan hom ook nie bekruip nie, hy gaan hom met oopvisier skiet.

Sakamatlakobata voel hulpeloos sonder sy honde. Hulle sou vir hom spoor kon sny. Dis ook maar 'n skrale troos: hulle het nog nooit getoon dat hulle dit goed kan doen nie.

Inligting, soos deeglike polisieverslae oor plaasaanvalle wat meer as 'n dekade gelede al beskikbaar was, gee duidelik die antwoord op die agenda agter dié misdaad.

Ten spyte van die feit dat die owerhede en senior ANC-gesinde top bestuurslede van die Suid-Afrikaanse Polisiemag dit aanhoudend ontken, is daar oorgenoeg getuienis dat plaasaanvalle 'n politieke aksie is en dat dit met politieke doeleindes beplan en uitgevoer word.

Plaasvaanvalle is niks anders as 'n voortsetting van die lafhartige terroriste-oorlog teen Afrikaners en Blankes nie. Die hoofredes vir hierdie verskynsel hou verband met die agenda van die Swart kommuniste, wat dekades gelede reeds bestaan. Hieronder tel die volgende:

* Om vrees en paniek onder Blankes aan te wakker. Dit is 'n erkende metode van kommuniste om 'n gees van magteloosheid en vrees onder hul vyand aan te blaas om hul doelwitte te bereik. In hierdie geval is die hoofdoelwit om Blankes/Afrikaners negatief te maak oor die besit van plaasgrond en boerdery in die algemeen.

FRIEDRICH JOSEF IRSIGLER

Lees reeks by Wie maak ons geld?

Deel II: Verskillende sette om ons arm, hardwerkend en ellendig te hou en ons so te kondisioneer vir ’n Marxistiese Werelddiktatuur.

Ons geskiedenisboeke verbloem die feit dat die Amerikaanse Vryheidsoorlog aangehits is deur die aandeelhouers van die Bank van Engeland wat die Koloniste die reg om hulle eie geld te druk en uit te gee ontsê het. Soos reeds vermeld het die eerste Amerikaanse koloniste hulle eie geld uitgegee om vir regeringsuitgawes te betaal. Toe die Bank van Engeland se eienaars dit verneem, het hulle druk op die Engelse regering uitgeoefen en in 1764 het die Engelse Parlement Amerikaanse banknote onwettig verklaar en die verdere druk en verspreiding daarvan deur die Koloniste verbied. Dit het tot veel ontbering, verarming en werkloosheid onder die Koloniste gelei.

T B Floyd

Lees reeks by Afrikaner-nasionalisme

Die toepassing van Christelik-nasionalisme

Die toepassing van die beginsels en ideale van nasionalisme stel soveel eise aan die mens dat sy natuurlike selfsugtigheid en strewe na eiebelang dit vir hom uiters moeilik maak om dit gedurig te doen en sodoende nasionalisme ten volle uit te leef. Baie strewe daarna, maar net ’n klein getal kan ooit as goeie voorbeelde beskou word. Min kan onder alle omstandighede soos generaal C.R. de Wet sê: „Liewer met my eie Volk op die mishoop”, of soos generaal Koos de la Rey optree waar hy ’n rebellie wou lei, ’n republiek stig en dan generaal Botha, d.w.s. ’n ander persoon, president maak. So het hy bewys dat hy besiel was met die gedagte om sy nasie te dien sonder om eer vir homself te soek.