Hannes Ollewagen

1 Samuel 12:1-25

“Vrees net die HERE en dien Hom getrou met julle hele hart; want kyk watter groot dinge Hy by julle gedoen het.”(:24).

Een van die grootste ketterye wat in die “moderne samelewing” verkondig word, is myns insiens dat geloof in God ‘n uitdaging is wat jy moet regkry waarna jy kan aangaan met die res van jou lewe.  Die indruk word by mense geskep dat jy deur belydenis van jou geloof met lippetaal die saak van jou saligheid afhandel en jou verhouding met God hierdeur verseker.  Hierdie mistasting is geweldig gevaarlik en sal aanleiding gee dat jy gedurigdeur na die waarheid rondtas en mistas.

Die Waarheid is Jesus Christus alleen wat vir ons die Weg en die Waarheid en die Lewe is.  Hy is die Weg na ons ewige saligheid en dus moet ons na ware bekering die res van ons lewe op aarde met Hom en agter Hom aanstap.   Ons maak nie bloot kennis met Hom en stap dan maar die weg op aarde wat ons graag wil inslaan nie, want daar is geen ander weg na ewige saligheid hierna as juis deur Hom nie.  Alleen agter Hom aan sal ons die waarheid ken wat ons sal vrymaak.  Die waarheid van sy liefde vir ons wat Hy bewys het deur sy lewe as losprys vir ons te gee aan die kruishout.  Hy het dit gedoen sodat ons lewe en oorvloed kan hê.  Nie alleen het ons hierdeur die ewige lewe verkry nie, maar ook die lewe hier op aarde waar ons nie diensbaar aan die sonde hoef te wees nie.  Hy het ons vrygekoop daarvan, en met ‘n opregte geloof in Hom en liefde vir Hom sal ons getrou en opreg genoeg wees om nie die sonde in ons lewens te ontken om sodoende daarin te volhard nie.  Ons sal die verkeerde en sonde in ons lewens erken, besef dat sy kruisdood geen goedkoop losprys was nie en daarom dat ek as sy kind die verantwoordelikheid het om die sonde in my lewe met Hom te beveg en te oorwin.  Leer Christus ons nie self dat ons sy gebooie sal bewaar as ons Hom waarlik liefhet nie?

Wanneer ons Hom volg met ‘n vaste geloofsvertroue en omdat ons Hom liefhet, het ons ook die lewe gevind.  ‘n Lewe vry van die sondelas en –skuld hier op aarde.  Nie ‘n lewe as ‘n heilige wat nooit meer sonde doen nie, maar wél ‘n lewe as ‘n gelowige kind van Hom wat myself nie meer diensbaar stel aan die sonde nie.  Wanneer ek wél stuikel in menslike swakheid, bely ek my oortredinge voor Hom en vra om vergifnis van Hom met vrymoedigheid.  Ek sal net vrymoedigheid hê om my Verlosser om vergifnis te vra, indien ek waarlik in my hart onderneem om te probeer om nie weer sonde te doen nie.

Wat Hy van ons vra vir hierdie groot genade wat aan ons bewys is, die genade wat ons ontvang het om kinders van God genoem te mag word, is dat ons Hom in liefde en met eerbiedige vrees, getrou sal dien.  Hy vra dat ons Godsdiens nie ‘n bysaak in ons lewens sal wees nie, maar juis die hoofsaak .  Hy vra dat ons ons lewens sal inrig om Hom te behaag in alles wat ons doen om Hom getrou te dien!  Hy vra dat ons die volk voor sy Aangesig sal wees wat Hy ons gemaak het om te wees omdat dit Hom behaag het.  Hy verwag dat ons sy gebooie trou sal onderhou, want ons sal met die onderhouding daarvan besef dat Hy dit vir ons gegee het met die grootste liefde en dat ons bevoorreg is om gebooie te ontvang wat suiwerder is as silwer wat sewe maal in ‘n vuur gelouter is.

Sou ‘n dienskneg van God my en u vandag aanspreek soos wat Samuel God se volk in die gelese gedeelte aangespreek het en oproep om voor Hom te staan sodat daar gerig gehou kan word, hoe sal ons geestelike lewens daaruitsien?  Dien ek God waarlik in liefde en trou of dien ek Hom vir wat Hy vir my kan doen?  Daar is menige mense wat God dien omdat hulle tog bang is dat hulle finansiëel sal swaarkry as hulle Hom nie dien nie, maar dit is die enigste dryfveer.  Inden dit die geval in jou geestelike lewe is, moet jy jouself afvra of die god wat jy dien nie dalk beter bekend staan as Mammon nie?!  Menige mense dien God uit tradisie, gewoonte of selfs net omdat hulle bang is om sosiaal geïsoleerd te raak, sou hulle nie gereeld kerk toe gaan en ‘n godsdienstige voetjie voorsit nie.

God vra van ons opregte liefde en diensbaarheid aan Hom.  Ons moet Hom dien en liefhê met ons hele hart, ons hele siel en ons hele verstand.  Ons moet ons liefde vir Hom met dade bewys aan ons naaste.  Ons moet ons liefde vir Hom laat groei deur Hom te leer ken uit sy Woord en deur gereeld in gebed met Hom te praat, maar hoe lyk ons gebede?  Begin dit dalk met smekinge van hoe en waar Hy asseblief moet voorsien en seën en goed doen en beskerm en dies meer?  Hoeveel plek is daar in ons gebede uitsluitlik vir ons eie selfsugtige begeertes en hoeveel plek is daar in ons gebede vir ons naaste en vir God, sy volk en koninkryk?  Is ek besig om Hom te dien wanneer ek bid of is dit eerder ‘n tyd wat ek stil raak om Hom voor te skryf hoe Hy my kan dien?

Ons leef welliswaar nie in die maklikste van omstandighede in ons vaderland tussen ‘n verpletterde volk in ‘n vervalle land nie.  Ons moet egter onthou dat dit God behaag het om vir Hom ‘n volk hier aan die suidpunt van Afrika te maak en dat ons ook nie teen Hom moet sondig om op te hou om vir sy volk te bid en volksgenote te vermaan en te leer nie, al raak ons soms ook hoe moedeloos en teleurgesteld.  (:23).  Die tyd het haas aangebreek dat ons dringend selfondersoek instel oor die opregtheid en getrouheid waarmee ons God dien en opnuut begin om te bou, in diensbaarheid aan Hom, aan sy vervalle volk hier aan die suidpunt van Afrika.  Die sonde en ongeregtigheid van ons volk en ons menslike verdorwenheid het ons volk tot in sy fondasie laat breek, maar met Jesus Christus as Hoeksteen, kan ons opnuut begin bou op hierdie vaste Fondament wat vir ewig sal bly staan!

Laat ons daarna streef om getrou te wees in ons diens aan God, soos wat ons Meester en Leidsman vir ons die voorbeeld gestel het, want dan sal ons die Weg, die Waarheid en die Lewe ken!

Hannes Ollewagen

1 Samuel 12:1-25

“Vrees net die HERE en dien Hom getrou met julle hele hart; want kyk watter groot dinge Hy by julle gedoen het.”(:24).

Een van die grootste ketterye wat in die “moderne samelewing” verkondig word, is myns insiens dat geloof in God ‘n uitdaging is wat jy moet regkry waarna jy kan aangaan met die res van jou lewe.  Die indruk word by mense geskep dat jy deur belydenis van jou geloof met lippetaal die saak van jou saligheid afhandel en jou verhouding met God hierdeur verseker.  Hierdie mistasting is geweldig gevaarlik en sal aanleiding gee dat jy gedurigdeur na die waarheid rondtas en mistas.

Die Waarheid is Jesus Christus alleen wat vir ons die Weg en die Waarheid en die Lewe is.  Hy is die Weg na ons ewige saligheid en dus moet ons na ware bekering die res van ons lewe op aarde met Hom en agter Hom aanstap.  Ons maak nie bloot kennis met Hom en stap dan maar die weg op aarde wat ons graag wil inslaan nie, want daar is geen ander weg na ewige saligheid hierna as juis deur Hom nie.  Alleen agter Hom aan sal ons die waarheid ken wat ons sal vrymaak.  Die waarheid van sy liefde vir ons wat Hy bewys het deur sy lewe as losprys vir ons te gee aan die kruishout.  Hy het dit gedoen sodat ons lewe en oorvloed kan hê.  Nie alleen het ons hierdeur die ewige lewe verkry nie, maar ook die lewe hier op aarde waar ons nie diensbaar aan die sonde hoef te wees nie.  Hy het ons vrygekoop daarvan, en met ‘n opregte geloof in Hom en liefde vir Hom sal ons getrou en opreg genoeg wees om nie die sonde in ons lewens te ontken om sodoende daarin te volhard nie.  Ons sal die verkeerde en sonde in ons lewens erken, besef dat sy kruisdood geen goedkoop losprys was nie en daarom dat ek as sy kind die verantwoordelikheid het om die sonde in my lewe met Hom te beveg en te oorwin.  Leer Christus ons nie self dat ons sy gebooie sal bewaar as ons Hom waarlik liefhet nie?

Wanneer ons Hom volg met ‘n vaste geloofsvertroue en omdat ons Hom liefhet, het ons ook die lewe gevind.  ‘n Lewe vry van die sondelas en –skuld hier op aarde.  Nie ‘n lewe as ‘n heilige wat nooit meer sonde doen nie, maar wél ‘n lewe as ‘n gelowige kind van Hom wat myself nie meer diensbaar stel aan die sonde nie.  Wanneer ek wél stuikel in menslike swakheid, bely ek my oortredinge voor Hom en vra om vergifnis van Hom met vrymoedigheid.  Ek sal net vrymoedigheid hê om my Verlosser om vergifnis te vra, indien ek waarlik in my hart onderneem om te probeer om nie weer sonde te doen nie.

Wat Hy van ons vra vir hierdie groot genade wat aan ons bewys is, die genade wat ons ontvang het om kinders van God genoem te mag word, is dat ons Hom in liefde en met eerbiedige vrees, getrou sal dien.  Hy vra dat ons Godsdiens nie ‘n bysaak in ons lewens sal wees nie, maar juis die hoofsaak .  Hy vra dat ons ons lewens sal inrig om Hom te behaag in alles wat ons doen om Hom getrou te dien!  Hy vra dat ons die volk voor sy Aangesig sal wees wat Hy ons gemaak het om te wees omdat dit Hom behaag het.  Hy verwag dat ons sy gebooie trou sal onderhou, want ons sal met die onderhouding daarvan besef dat Hy dit vir ons gegee het met die grootste liefde en dat ons bevoorreg is om gebooie te ontvang wat suiwerder is as silwer wat sewe maal in ‘n vuur gelouter is.

Sou ‘n dienskneg van God my en u vandag aanspreek soos wat Samuel God se volk in die gelese gedeelte aangespreek het en oproep om voor Hom te staan sodat daar gerig gehou kan word, hoe sal ons geestelike lewens daaruitsien?  Dien ek God waarlik in liefde en trou of dien ek Hom vir wat Hy vir my kan doen?  Daar is menige mense wat God dien omdat hulle tog bang is dat hulle finansiëel sal swaarkry as hulle Hom nie dien nie, maar dit is die enigste dryfveer.  Inden dit die geval in jou geestelike lewe is, moet jy jouself afvra of die god wat jy dien nie dalk beter bekend staan as Mammon nie?!  Menige mense dien God uit tradisie, gewoonte of selfs net omdat hulle bang is om sosiaal geïsoleerd te raak, sou hulle nie gereeld kerk toe gaan en ‘n godsdienstige voetjie voorsit nie.

God vra van ons opregte liefde en diensbaarheid aan Hom.  Ons moet Hom dien en liefhê met ons hele hart, ons hele siel en ons hele verstand.  Ons moet ons liefde vir Hom met dade bewys aan ons naaste.  Ons moet ons liefde vir Hom laat groei deur Hom te leer ken uit sy Woord en deur gereeld in gebed met Hom te praat, maar hoe lyk ons gebede?  Begin dit dalk met smekinge van hoe en waar Hy asseblief moet voorsien en seën en goed doen en beskerm en dies meer?  Hoeveel plek is daar in ons gebede uitsluitlik vir ons eie selfsugtige begeertes en hoeveel plek is daar in ons gebede vir ons naaste en vir God, sy volk en koninkryk?  Is ek besig om Hom te dien wanneer ek bid of is dit eerder ‘n tyd wat ek stil raak om Hom voor te skryf hoe Hy my kan dien?

Ons leef welliswaar nie in die maklikste van omstandighede in ons vaderland tussen ‘n verpletterde volk in ‘n vervalle land nie.  Ons moet egter onthou dat dit God behaag het om vir Hom ‘n volk hier aan die suidpunt van Afrika te maak en dat ons ook nie teen Hom moet sondig om op te hou om vir sy volk te bid en volksgenote te vermaan en te leer nie, al raak ons soms ook hoe moedeloos en teleurgesteld.  (:23).  Die tyd het haas aangebreek dat ons dringend selfondersoek instel oor die opregtheid en getrouheid waarmee ons God dien en opnuut begin om te bou, in diensbaarheid aan Hom, aan sy vervalle volk hier aan die suidpunt van Afrika.  Die sonde en ongeregtigheid van ons volk en ons menslike verdorwenheid het ons volk tot in sy fondasie laat breek, maar met Jesus Christus as Hoeksteen, kan ons opnuut begin bou op hierdie vaste Fondament wat vir ewig sal bly staan!

Laat ons daarna streef om getrou te wees in ons diens aan God, soos wat ons Meester en Leidsman vir ons die voorbeeld gestel het, want dan sal ons die Weg, die Waarheid en die Lewe ken!