Gedagtes vir elke dag
Of lees almal by Gedagtes vir elke dag
Jaloesie is 'n perd wat deur die duiwel gery word. Dit kyk altyd deur 'n vergrootglas wat nietige dingetjies groot laat lyk – dwergies word reuse en in jou sieke jaloesie glo jy jou agterdog is die waarheid.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (24)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Die byeenkoms is weer in Juleen Langstrat se woning, in die half- donker woonkamer, met die een brandende kers. Soos altyd is Langstrat die leidende figuur wat instruksies gee. Shawn is daar, die ondersteuner en helper en die ander speler in die drama is Sandy. Hierdie byeenkomste het al ’n gereelde instelling geword en hulle is besig om die jong meisie te leer om die wêreld van psigiese magte en ondervindings te betree. En sy is aangegryp en oorweldig deur al die nuwe belewinge. Dis ’n stadige, ritmiese oefening — asemhaling . . . in . . . uit. . . in . . . uit . . . ontspan . . . ontspan . . . ontspan . . .
Sandy is al redelik toegerus om na ander vlakke van bewussyn oor te gaan — die vlakke waarop die mens nie gewoonlik funksioneer nie. Iewers onder die gewone vlakke is die vlakke waar die psigiese magte en vermoëns funksioneer. Om hierdie vlakke te bereik, vereis meditasie, konsentrasie, en die absolute ontspanning van die liggaam. Al hierdie sake het Sandy al aangeleer onder die bekwame leiding en toesig van Langstrat.
IS DAAR NOG IETS BETROUBAAR?
Ds A.E. vd Berg
“Dit is ’n betroubare woord en werd om ten volle aangeneem te word” (1Tim.4:9).
“Die geloof dan is ’n vaste vertroue op die dinge wat ons hoop, ’n bewys van die dinge wat ons nie sien nie” (Hebr.11:1).
Wat is vandag 100% betroubaar? Baie dinge wat al as betroubaar gereken is, was nie. Dink aan beleggingskemas wat op die ou einde onbetroubaar was. Onbetroubaarheid het ook kerk en politiek besmet.Mense is mislei om die leuen vir die waarheid en die waarheid vir die leuen aan te sien!
Heidene is egter die onsekerste van alle mense. Hulle het duisende jare gelede al geglo dat die son opkom en die maan ’n sekere siklus voltooi waarvolgens hulle geplant en geoes het. Hulle het dit egter as geheimsinnige kragte gesien wat deur gode beheer is. Daarom is daar aan hulle offers vir die vrugbaarheid van plant en dier gebring om hulle te paai om voorspoed te verseker.
Niks het sedertdien verander nie. Luister hoe praat mense oor die lewe; alles is ’n waagstuk. Dis bv. ’n dobbelspel om te boer. Jy sit saad en kunsmis in die grond en hoop dat daar reën en ’n oes gaan wees. So ook om te studeer. Dit kos baie en dan is jy nie eens seker of jy in hierdie onreg-bedeling werk gaan kry nie. Die hele lewe is ’n dobbelspel. Karl Barth het gesê: Om in God te glo, is ’n sprong in die donker; komende van ’n teoloog!
LEWENS- BESKOUING VAN 'n AFRIKANER
Deur Christina Vorster van die Afrikaner Nasionalistiese Beweging
Iemand het onlangs opgemerk dat Afrikaners haat verwar met patriotisme. Ons is glo só verward… Ja, inderdaad is daar verwarde Afrikaners, maar dit is ook so dat die meerderheid propaganda glo in stede van om by eenvoudige definisies van belangrike begrippe te hou.
Drie definisies is hier belangrik:
- Volk: die wat in dieselfde gesinsverband/familieverband/taalverband/kultuurverband en rasverband gebore is.
- Rassisme ('n term wat maar redelik onlangs uitgedink is): Haat teenoor 'n ander volk/land/kultuur/taal of ras.
- Nasionalisme/patriotisme (eeu-oue begrip): Liefde vir eie volk, land, kultuur, taal of ras.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (22)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Een Dinsdagmiddag toe toestande in die kantore van die Basuin weer rustiger is, neem Marshall ’n groot kartondoos en met die hulp van Carmen begin hy al die data wat hy en Bernice reeds versamel het, ordelik te rangskik. Hy stel ook ’n goeddeurdagte vraelys op sodat hy gereed is wanneer hy eindelik sy belangrike getuies gaan begin ondervra. Die eerste een is natuurlik Alf Brummel.
Die middag nadat Carmen weg is om ’n tandartsbestelling na te kom, skakel Marshall Alf Brummel se kantoor.
“Polisie Departement,” hoor hy Sara se stem.
“Hallo, Sara, dis Marshall Hogan. Mag ek asseblief met Alf praat?”
“Hy’s op die oomblik nie hier nie, Marshall,” sê sy en dan sug sy diep. “Jong, ek weet nie of jy besef nie maar hy wil nie met jou praat nie.”
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (23)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
"Die man gaan van sy verstand af. Ek moet gaan kyk." "Nee, klim terug in die bed, asseblief."
"Ek kan nie, Kate. Ek kan nie bekostig om hierdie kontak te verloor nie."
"Marshall, ek glo dit nie. Jy moet gek wees!"
Marshall soen Kate op die voorkop en voordat sy mooi besef wat gaa de is, is hy weg. Vir 'n paar oomblikke sit sy op die bed, stomgeslaan. En dan val sy teen die kussings terug, vies en omge¬krap. Sy hoor hoe die motor aangeskakel word en teen 'n hoe spoed wegtrek .. .
Marshall ry noordwaarts deur die dorpie Windsor en dan nog 'n paar kilometer verder. Hy vind dit vreemd dat Harmel nog so naby aan Ashton woon. Die vorige keer toe hy hom ontmoet het, was dit seker twee honderd kilometers verder daar bo in die berge. Die arme man moet gek wees — beslis nie normaal nie.
ONS MOET GOED DOEN WANNEER ONS KAN
Hannes Ollewagen
Pred. 11:1-10
“WERP jou brood uit op die water, want ná verloop van baie dae sal jy dit vind.Gee ’n deel aan sewe, ja, ook aan agt; want jy weet nie watter onheil daar op die aarde sal wees nie.” (:1&2).
Ons samelewing raak toenemend individualisties en selfsugtig. Elke man vir homself. Ek is gelukkig solank dit met my goed gaan – my medemens se welstand is sy eie verantwoordelikheid. Hy kan mos so hard werk soos ek om iewers te kom. Hy is mos mooi groot en kan mos na homself kyk. Dinge is klaar moeilik soos dit is. Ek sukkel alreeds hard genoeg om net in my eie behoeftes te voorsien – hoe moet ek nog na ‘n ander ook omsien?
Die Woord van die Here leer ons in geen onduidelike taal dat God van gelowiges verwag om ook na ander uit te reik en goed te doen waar ons die geleentheid vind. In plaas daarvan om ons te beywer om ‘n oormatige hoeveelheid rykdom en skatte te vergader wat eindelik deur mot en roes verniel sal word, is ons veronderstel om daarna te streef om as rentmeesters van God dit wat Hy in ons hande plaas met verantwoordelikheid en tot sy eer te bestuur.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (21)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
’n Klein paneelwa ry deur die agterstrate van ’n woonbuurt en hou voor een van die eenvoudige duplekswonings stil. Al die huisies is eenvormig behalwe vir die kleurskemas. Dit wissel van huis tot huis. Baie kinders speel in die omgewing rond. Die paneelwa behoort aan ’n droogskoonmakery en toe dit stilhou, klim ’n jong dame uit. Sy dra ’n blou oorpak en haar hare is met ’n rooi serp vasgebind.
Haastig stap sy na die sydeur en skuif dit oop. Sy haal ’n groot bondel wasgoed uit asook ’n paar rokke wat oor hangers hang. Weer kyk sy na die adres om seker te maak dat sy by die regte plek is. Dan stap sy na die voordeur van die betrokke huisie en lui die klokkie.
’n Gordyn voor een van die vensters word effens oopgeskuif. Voetstappe klink binne en dan word die voordeur oopgemaak.
“Ek het u droogskoonmaakgoed gebring,” begin sy.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (20)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Bernice is in die kantore van die Top of the Town eiendomsagentskap besig om hulle mikrofilm te bestudeer. Sy het die nuwe dametjie, Carla, vertel dat sy ’n geskiedenisstudent is wat besig is om die geskiedenis van Ashton op te stel en die jong meisie was dadelik tegemoetkomend en het haar selfs gewys hoe om die mikrofilm en kruisverwysingslêer te gebruik.
Bernice is in haar noppies. Die kruisverwysingslêer is net wat sy nodig het. Deur hierdie lêer kan ’n mens vasstel watter eiendomme aan ’n spesifieke persoon behoort, mits jy natuurlik die persoon se naam het. En sy het mos Kaseph se naam.
K.A.S.E.P.H. Bernice soek deur die selluloïede skyfies tot by die K’s. Dan plaas sy die skyfie in die projektor en begin dit te bestudeer. ’n Magdom letters en syfers dans voor haar oë. Met ’n hart wat vinnig klop, soek sy die regte kolom. Kw . . . Kh . . . Ke . . . Ka . . . Maar nee, daar is geen inskrywing onder Kaseph nie! “Kom jy reg?” vra Carla vanuit die voorste vertrek.
DIE HEMEL IS WERKLIK (14)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
BELYDENIS
Die eerste weke van Julie was besonder warm. Soos 'n massiewe kweekhuis het die hitte oor die mielielande gespeel. Die lug oor Imperial was amper elke dag kristalhelder, met muskiete wat bedags gegons het en krieke wat snags gesing het. Om en by middel-Julie het ek na Greeley, Colorado, gery vir die streeksraadsvergadering van die kerk. Omtrent 150 leraars, hulle vroue en afgevaardigdes van Nebraska en Colorado het bymekaargekom by die kerk wat deur Steve Wilson gelei is. Dit was dieselfde kerk wat ek in Maart besoek het toe Sonja by die Harrisse se huis agtergebly het om na Colton te kyk terwyl ons nog gedink het hy het 'n maagvirus.
Vir Rooms-Katolieke is belydenis 'n sakrament, om hulle sondes en tekortkomings aan die priester te openbaar. Protestante bieg ook, alhoewel nie so formeel nie, deur met God te praat sonder 'n tussenganger. Maar Colton se onlangse openbaring dat my woedende gebede reguit na die hemel opgestyg het - en 'n direkte antwoord gekry het - het my laat voel dat ek verder moes bely.
DIE HEMEL IS WERKLIK (13)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
OP HEMELSE TYD
Drie minute?
Terwyl Colton gereedgemaak het vir 'n epiese plastiekswaard-geveg met 'n onsigbare vyand, het ek my aan sy antwoord verwonder.
Hy het alreeds die egtheid van sy ervaring bewys deur my dinge te vertel wat hy nie kon geweet het nie. Nou moes ek sy antwoord - "drie minute" - by die res van die gegewens laat inpas. Ek het na my oop Bybel op die kombuistoonbank gestaar, en die moontlikhede stelselmatig oorweeg.
Drie minute. Dit was nie moontlik dat Colton alles wat hy so ver beskryf het in net drie minute kon sien en doen nie. Hy was natuurlik nog nie oud genoeg om tyd te kon lees nie; dus was sy waarneming van drie werklike minute nie noodwendig dieselfde as 'n volwassene s'n nie.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (19)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Die pad waarop Marshall voortry, is vol slaggate en klippe en hy begin naderhand onrustig voel oor sy skokbrekers. Die kilometers gaan ook so stadig verby. Dit voel vir hom of hy nooit by sy bestemming sal uitkom nie.
Eindelik om ’n draai in die pad, merk hy ’n geparkeerde voertuig, 'n ou Valiant. Hy voel die verligting wat hom oorspoel. Dit moet Harmel wees. Marshall hou agter die ander motor stil en klim uit. Die man in die voorste voertuig, klim ook uit. Hy is geklee in ’n denim, met ’n wolhemp, stewels en ’n verbleikte pet op sy kop. Harmel lyk uitgeput en staar Marshall beangs aan.
“Is ... is jy Hogan?” vra hy verbouereerd.
“Ja,” antwoord Marshall en steek sy hand uit om te groet. “Kom saam met my,” sê Harmel nadat hulle gegroet het. Hulle stap van die pad af met ’n paadjie langs, tussen hoë bome en digte plantegroei deur.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (18)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
In die kantore van die Basuin is die roetine al byna herstel en dis grotendeels aan die nuwe sekretaresse Carmen, te danke. Sy het sommer van die staanspoor af die bul by die horings gepak en Edie se skoene baie goed volgestaan.
Dis nog maar Woensdag en tog is Vrydag se uitgawe al ver gevorder. Toe Marshall by haar lessenaar verbystap, lig sy hom in oor die artikel wat oor die brandweer geskrywe is. Sy verduidelik dat sy dit in drie dele ingedeel het, sodat dit in drie uitgawes kan verskyn.
“Dis gaaf,” sê Marshall ingenome. “Ek is bly jy kan Tom se handskrif lees.”
Ja, Carmen doen haar werk goed. Sy het reeds al die proefleeswerk gedoen; die rekeninge is nagegaan en gebalanseer en die negatiewe vir ’n artikel oor die Sportklub is ook reeds gereed. Marshall kan maar net sy kop skud.
“Sjoe, ek is bly jy’s nou by ons,” sê hy en sy glimlag.
DIE HEMEL IS WERKLIK (12)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
LIGTE EN VLERKE
Sonja het die Saterdagaand teruggekeer uit Colorado Springs. Terwyl ons saam in die sitkamer gesit en koeldrank drink het, het ek haar verder ingelig oor wat Colton alles gesê het.
"Wat het ons heeltyd gemis?" het ek hardop gewonder.
"Ek weet nie," het sy gesê. "Dis asof hy net skielik met nuwe inligting vorendag kom."
"Ek wil meer weet, maar ek weet nie wat om hom te vra nie." Ons was albei onderwysers, Sonja in die formele sin van die woord en ek op pastorale vlak. Ons het ingestem dat die beste pad vorentoe sou wees om aan te hou oop vrae vra wanneer die geleentheid hom voordoen.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (17)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Die Sondagoggenddiens begin met entoesiastiese lofsange en Hank voel die blydskap wat deur sy wese bruis. Alhoewel die stryd wat voorlê, hard en moeilik gaan wees, weet hy nogtans dat God in sy alwysheid ’n wonderlike plan uitgewerk het om weer sy eer in Ashton te bevestig. Baie dinge het die afgelope dae gebeur en dit bemoedig hom, want dis die hand van God wat aan die werk is.
Sy hele gemeente het ’n gedaanteverwisseling ondergaan. Baie van sy ou lidmate het padgegee; diegene wat nie van hom hou nie.
Maar ander het bygekom; almal persone wat heelhartiglik saamwerk. Dis asof die atmosfeer in die kerk heeltemal verander het. Die kritiese gesindheid, die veroordeling ... dis alles weg. Eensgesindheid en onderlinge liefde bind die gemeentelede saam.
DIE HEMEL IS WERKLIK (11)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
OOGGETUIE VAN DIE HEMEL
Eers vier maande na Colton se operasie, tydens ons reis die naweek van die vierde Julie om ons nuwe nefie te gaan ontmoet, het ek en Sonja uiteindelik begin besef dat iets buitengewoons met ons seun gebeur het. Natuurlik was daar die string snaakse dingetjies wat Colton na sy verblyf in die hospitaal gesê en doen het. Soos byvoorbeeld toe Colton daarop aangedring het dat ons dr. O'Holleran moet betaal omdat Jesus hom gebruik het om Colton te help gesond maak. Ook sy verklaring dat Jesus aan hom gesê het hy moet mooi wees met ander. En sy heftige begrafnisoptrede. Maar hierdie dinge het as vlugtige tonele in 'n besige gesinslewe verbygevlieg en almal het dit maar net as oulik afgemaak. Behalwe nou vir die begrafnisaffêre, wat regtig net vreemd was.
Maar nie vreemd op 'n bonatuurlike manier nie. Dit was nie, tot ons deur North Platte gery het op pad na Suid-Dakota toe, dat die ligte aangegaan het nie. Jy sal onthou ek het Colton 'n bietjie geterg terwyl ons deur die dorp gery het.
PASOP VIR ROME!
Ds A.E. vd Berg
“.... En die hele wêreld het verwonderd agter die dier aan gegaan” (Openb.13:3).
In 1948 het George Orwill ʼn boek geskryf wat baie reaksie uitgelok het – 1984. Dit handel oor die stryd en nederlaag teen ʼn karakter wat hy BigBrother noem. Die karakter tree self nooit na vore nie; nogtans weet almal dat hy daar is. Hy sien alles, hoor alles en weet van alle doen en late. Wie nie na sy pype dans nie, kry die wind sterk van voor en word selfs doodgemaak. Dit maak mense bang vir hom. Mense wat hul teen hom verset, maar vir hom iets kan beteken, laat hy in rehabilitasiesentrums breinspoel totdat hulle aan hom onderdanig word en doen wat hy hulle aansê om te doen.
Kritici het destyds gesê dat die boek te vergesog is. Maar dit is nie. Die Bybel praat ook van ʼn Big Brother en noem hom die dier - die Antichris. Orwill het Openb.13 as basis vir sy boek gebruik om vir mense ʼn voorsmaak van die heerskappy van hierdie man in byderwetse kleure te skilder.
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (16)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
By die gebouekompleks in 'n eensame vallei is ’n groot uittog aan die gang. Die hele plek is ’n byenes van aktiwiteite. In die kantore, by lessenaars en skryftafels, voor tikmasjiene en kabinette, is ongeveer twee honderd mense van verskillende nasionaliteite dringend besig. Telefone word beantwoord in verskillende tale, mense hardloop by trappe op en af, lêers word in kartonne gepak en na buite gedra; daar word die kartonne op vragmotors gelaai en van daar af verder vervoer. Geboue wat reeds ontruim is, word noukeurig gesluit en selfs die vensters word met planke toegeslaan. Dit is duidelik dat ’n permanente verhuising beplan word.
’n Entjie weg op die stoep van die groot kliphuis, hou ’n vrou die bedrywighede noukeurig dop. Sy is lank en skraal met pikswart hare wat tot op haar skouers hang.
DIE HEMEL IS WERKLIK (10)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
COLTON BURPO, KOLLEKTE- AGENT
Nadat ons by die huis gekom het, het ons vir 'n week gevoel asof ons in ‘n motorongeluk was. Ons wonde was net nie uiterlik nie. Goed, ek oordryf - maar nie baie nie. Ek en Sonja was totaal uitgemergel. Die sielswroegende kommer en spanning het hul tol geëis.
Een aand, omtrent 'n week na ons tuisgekom het, het ek en Sonja in die kombuis gestaan en oor geld gepraat. Sy het by 'n tafel oorkant die mikrogolf gestaan en die enorme hoop pos wat gedurende Colton se hospitaalverblyf versamel het, uitgesorteer. Elke keer wat sy ‘n koevert oopgemaak het, het sy 'n getal op 'n papier neergeskryf. Selfs van waar ek teen die spensdeur aan die oorkant van die kombuis geleun het, kon ek sien die kolom getalle was besig om baie lank te word.
Uiteindelik het sy die pen op die kombuistoonbank neergesit. "Weet jy hoeveel geld het ek nodig om dié rekeninge die week te betaal?"
DIE DUISTERNIS VAN HIERDIE EEU (15)
Frank Peretti
Lees reeks by Die duisternis van hierdie eeu
Nathan en Armoth vlieg hoog bokant die groot motor wat deur die pragtige somerlandskap voortspoed. Hulle taak is om die twee insittendes te bewaak, en alhoewel die twee hemelse wesens nie mooi weet wat aangaan nie, voel hulle tog dat Rafar dalk iets in die mou voer. Hierdie twee mense, die koerantman en sy verslaggewer, is ’n plofbare kombinasie en dis onwaarskynlik dat die bose magte hulle ongehinderd sal laat.
Eldon Strachan, eertydse rektor van Whitmore Kollege, woon nou op ’n plasie ongeveer ’n uur se ry vanaf Ashton. Toe Marshall en Bernice met die lang laning na die huis opry, besef hulle dat Strachan ’n netjiese persoon is. In die tuin is alles goedversorg en in orde — vrugtebome gesnoei, gras gesny en al die blombeddings skoon en onkruidvry.
“Wel, dit lyk asof ons darem vandag ’n normale persoon gaan besoek,” merk Marshall op.
DIE HEMEL IS WERKLIK (9)
Todd Burpo
Lees reeks by Die hemel is werklik
UITERS ONGEWONE GEBEDE
Vir nog 'n week na die noodappendektomie het Colton aanhou opbring, en ons het aangehou om twee maal per dag gif uit sy lyf te pomp met behulp van dr. O'Holleran se plastiekpype en granate. Stadig maar seker het Colton se toestand begin verbeter. Hy het ophou naar word, hy het weer kleur in sy wange gehad en hy het 'n bietjie begin eet. Ons het geweet hy was besig om gesond te word toe hy begin regop sit en met ons gesels, met die videospeletjie speel wat die verpleegster langs sy bed gesit het en selfs belangstelling getoon het in die splinternuwe sagte leeuspeelding wat Cassie vir hom gebring het. Sewe dae na ons aankoms by die hospitaal in North Platte het die mediese span eindelik gesê ons kan ons seun huis toe neem.
Soos soldate na 'n lang maar gewonne oorlog, was ek en Sonja afgemat, maar ook oorstelp. Op 13 Maart het ons die oorblyfsels van die lang hospitaalverblyf in 'n mengelmoes van tasse en plastieksakke gepak en aanstaltes gemaak na die hysbak. Ek het Colton in 'n rolstoel gestoot en Sonja het 'n klomp ballonne gedra.
Die hysbakdeure het reeds begin toegaan toe dr. O'Holleran in die gang verskyn en letterlik geskree het dat ons moet wag. "Julle kan nie gaan nie! Julie kan nie gaan nie!" Sy stem het in die gang weergalm terwyl hy 'n stuk papier in ons rigting gewaai het. "Daar is nog 'n probleem!"