Sedert die ANC op hul kongres van Desember 2017 amptelik besluit het dat die Suid-Afrikaanse Grondwet verander moet word om "onteiening sonder vergoeding" in die land moontlik te maak, is dié onderwerp op almal se lippe. Dit word druk bespreek en baie mense leef in vrees hiervoor. JACO ELS van die Afrikaner Nasionalistiese Beweging (ANB) bespreek die beginsel van eiendomsreg, die huidige wetgewing en die moontlike scenario met die verandering daarvan. Hy wys egter ook daarop dat die Afrikaner se eiendom op verskeie ander maniere inderdaad lank reeds beset, oorgeneem en wettig gesteel word sedert die koms van die nuwe bedeling in 1994.

Derduisende woorde is reeds geskryf, toesprake is gehou en paneelbesprekings is gedoen sedert die ANC "onteiening sonder vergoeding" as amptelike beleid aangeneem het. Bittermin werklike beginselbegronde argumente is daaroor gemaak, maar die belangrikste argument het veral gegaan oor die fatale effek wat dit sal hê op die ekonomie, aangesien die vrye wêreld ons land as beleggingsbestemming sal vermy as hierdie tipe Sosialisme 'n realiteit word. Dit is natuurlik baie waar. Ons het dit in ons eie tyd gesien gebeur in Zimbabwe en Venezuela, waar dié twee lande se ekonomieë in duie gestort het en die burgers van daardie lande nou in armoede en ellende spartel om te oorleef.

Prof HG vd Westhuizen

Halfedelgesteentes word glad, blink en bruikbaar geskuur deur growwe materiaal in 'n drom wat gedraai word.

Die drom draai. Ons Afrikanervolk ís in 'n massiewe tuimeldrom. Soos die halfedelgesteentes by verre díe mínderheid in 'n tuimeldrom is, ís ons volk maar 'n klein persentasie tussen die growwe materiaal. Die tientalle miljoene wat saam met ons in die tuimeldrom van die geskíedenis is, kap na ons, vryf ons op, skuur ons blink en kaal. Die revolusie met die gevolglike sogenaamde demokrasie – vol sosialisme en kommunisme – bied omtuimelinge vir miljarde rande se korrupsie. Die Afrikaner wat temidde hiervan nie gebreek en fyngemaal word nie, word blinker, gladder en bruikbaarder vir 'n beskaafde volk van edel inbors.

Die draai van die tuimeldrom word genoem transformasie.

Hannes Ollewagen

Ex. 6:1-12:” VERDER het God met Moses gespreek en vir hom gesê: Ek is die HERE. En Ek het aan Abraham, aan Isak en aan Jakob verskyn as God, die Almagtige, maar met my Naam HERE het Ek My nie aan hulle bekend gemaak nie.” (:1&2).

Die Almagtige maak Homself aan Moses bekend met sy Naam, HERE. ‘n Naam wat Hy nie aan Abraham, Isak en Jakob bekend gemaak het nie. Hierdie Naam dui tog op die verhewenheid van God – die hoë gestalte en aansien wat Hy behoort te geniet.

Die HERE sou Homself egter nie net aan Moses in hierdie verhewe posisie bekend maak nie. Hy sou ook aan die kinders van Israel en selfs die Egiptenare van hierdie oomblik af bekend maak dat Hy hoog verhewe bo die mensekinders is – dat hy die HERE is. “Dan sal die Egiptenaars weet dat Ek die HERE is, as Ek my hand oor Egipte uitstrek en die kinders van Israel tussen hulle uitlei.” (Ex. 7:5). Dink maar aan die bevel wat God aan Moses in Ex. 14 gee met die bedoeling dat Farao die kinders van Israel moet agternasit. Farao sou m.a.w. God teëgaan en op hierdie wyse sou God sy krag en verhewenheid aan die Farao en sy dienaars bewys. God sou aan hulle duidelik bewys dat Hy die HERE is. “En Ek sal Farao se hart verhard, dat hy hulle agtervolg; en Ek wil My aan Farao en sy hele leërmag verheerlik, en die Egiptenaars sal weet dat Ek die HERE is. …” (Ex. 14:4).

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

Voorbereiding vir die Olimpiese Spele

By my terugkeer in Suid-Afrika het ek onmiddellik begin oefen vir die Ber­lynse Olimpiese Spele in 1936. Ek is na Pietermaritzburg in Natal verplaas. Hoewel ek heeltemal tuis was in "Sleepy Hollow", was daar ongelukkig geen skermmaats teen wie ek die nodige boksoefening kon kry nie. Na enkele maande is aan my versoek voldoen en is ek na Sydenham, 'n polisiestasie noord van Durban, verskuiwe. Dit was 'n boksersparadys. Hier het ek bykans net van tropiese vrugte en melk gelewe. Hoewel die ander twee polisiemanne wat saam met my dieselfde woning betrek het, ook boksers was, kon ons wel saam oefen, maar nie saam boks nie. Hulle was albei baie ligter as ek. Weer was ek in dieselfde penarie as in Pietermaritzburg en moes ek rondsoek na skermmaats.

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

My strewe om Springbok te word

Na my terugkeer in die Polisie-Kollege het ek planne begin maak om 'n ver­plasing na die Goudstad te bewerkstellig. Die vraag was egter: hoe? Beserings kan genees en enige interne aangeleentheid kan met die mes van die chirurg opgelos word. Sells dit sou geen verplasing na Johannesburg in die hand werk nie. Skielik een oggend was ek so hees soos 'n broeis makou. Ek het kamma mediese behandeling ontvang, maar ook dit kon die padda in my keel nie ver­dryf nie. Intussen kon ek geen parade bywoon nie, want ek was onbevoeg om bevele te gee. Ek was totaal ongeskik as instrukteur. Na 'n lang gesukkel is ek uiteindelik na Hospitaalheuwel in Johannesburg verplaas. Die lewe van 'n berede polisieman op die teerstrate van 'n groot stad is beslis nie met rose besaai nie. Niks kon my egter afskrik nie. Ek was vasberade om die groen en goud kleurbaadjie te dra.

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

Hoe ek myself gebrei het

Die kangaroe-episode was gou vergete. Boks kon die besoeker uit Australië beslis nie. Ek het dit derhalwe ook nie as 'n prestasie beskou nie. Die lewe het maar weer sy normale gang gegaan. Of die tergende pyn wat ek later in my sy gevoel het, te wyte was aan die skop van die kangaroe, kon ek nie met sekerheid vasstel nie. Ek was egter genoodsaak om na 'n kuur te soek. Om 'n geneesheer te gaan raadpleeg, was toentertyd benede my opvatting van forse manlikheid. Ek het naarstiglik begin delf na kennis van natuurgenesing. Toevallig ontdek ek 'n skrif oor die voordele van vas. Die skrywer was die beroemde Tromp van Diggelen.

Lees reeks by Generaal Koos de la Rey

Onbeantwoorde vrae rondom generaal De la Rey se dood

Saam met hom na die graf het generaal Koos de la Rey die antwoorde op ’n klomp vrae geneem waaroor ons net kan bespiegel. Die grootste vraag is natuurlik of hy sou rebelleer as hy bly leef het?

As sy spore oor die laaste 72 uur van sy lewe versigtig nagegaan word, is daar ’n paar leidrade wat opgevolg kan word.

Vroeg Saterdagoggend 12 September 1914 stuur hy ’n tel­egram uit Kaapstad aan sy seun Hennie in die burgermagkamp op Potchefstroom. “Verwag my Maandag te Potchefstroom.” Die telegram bereik sy seun dieselfde dag nog.

De la Rey se volgende kontroleerbare optrede die Saterdag laat die telegram vreemd voorkom.

Lees reeks by Heldedade in ons geskiedenis

Die verhaal van Racheltjie de Beer is een van die merkwaardigste verhale van dapper kinders in ons geskiedenis. En tog het, sover bekend, nie 'n enkele persoon wat eerstehandse kennis omtrent haar besit het, die gebeurtenis waarvan hier vertel word, op skrif gestel nie.  Eers later is die verhaal opgeteken. Voorheen is die verhaal  net van mens tot mens oorvertel, maar diegene wat dit vertel het, was so seker dat dit wel gebeur het dat 'n mens moeilik aan die waarheid daarvan kan twyfel. In vandag se tyd van verraaiers, lafaards, toegeërs, oorgeërs, selfsug, narsisme en swakkelinge is dit nodig om weer klem te lê op die heldedade in die geskiedenis van ons volk in 'n tyd toe mense nog vir mekaar omgegee het en mekaar nie oorgelewer, gekruisig en gewetenloos in die steek gelaat het nie. Lees dan hierdie bemoedigende verhaal van so 'n dapper jong meisie.

Dit was, volgens oorlewering, om en by die helfte van die 1840’s toe dié geskiedenis hom op ‘n plaas aan die Transvaalse kant van die Drakensberge afgespeel het. Die gesin De Beer het hier by ‘n vriendelike boer oorgestaan terwyl die vader nog besig was om ‘n geskikte lap grond te soek waar hulle self kon gaan huis opsit. Dié deel is een van die koudste streke in die hele bewoonde Suid-Afrika.

Dis gure winternag met stormwind en reën, en tussendeur vlok die vlae sneeu. G’n mens of dier sal onbeskut bly leef nie, en almal skuil so diep en warm weg as hulle kan teen die ysige geweld. Maar onder teen die spruitwal is daar tog ‘n late wandelaar, ‘n meisie van skaars twaalf.

Lees reeks by Generaal Koos de la Rey

Wie was generaal Koos de la Rey?

Met reg kan gevra word waarom daar soveel verskillende weergawes van die laaste dae van De la Rey bestaan. Om die vraag te beantwoord, moet eers gekyk word na wie Koos de la Rey, Boeregeneraal, die Leeu van die Weste, werklik was.

In vandag se idioom sou hy as ’ n swak partypolitikus beskou word. Hy was te veel van ’n instinktiewe denker en individualis. Hoewel hy hom telkens by die meerderheid neergelê het, het hy nie geskroom om daardie meerderheid te kritiseer nie.

Hy was ’n diepgelowige mens. Wanneer hy nie geweet het waarheen nie, het hy hom op sy knieë tot sy Skepper gewend. Hy was ook vas oortuig dat Siener van Rensburg profetiese vermoëns van God ontvang het. Hierdie oortuiging het van sy vriende, soos Louis Botha, nie met hom gedeel nie.

Ds A.E. vd Berg

“Is U die een wat sou kom, of moet ons ʼn ander een verwag?(Mt.11:3).

Die Bybel vertel van talle merkwaardige profete waarvan Johannes die Doper, Jesus se wegbereider, die grootste was. Hy het destyds ʼn groot beroering in kerkgeledere veroorsaak omdat die stem van die profete na Maleagi vir vier eeue stil was. God het niks meer vir Israel te sê gehad nie. Toe Johannes dus hierdie profetiese stilte na 400 jaar verbreek, het mense nuuskierig kom luister. God het na al die tyd weer met Israel gepraat!

In Mt.11 sit Johannes in die tronk; verneder, ontnugter en met soveel twyfel, dat hy boodskappers na Jesus stuur: “Is U die een wat sou kom, of moet ons ʼn ander een verwag? Sy vertwyfeling was deel van die bitterheid wat toe alreeds aan Jesus se lydensbeker toegevoeg is; dat sy wegbereider aan Hom getwyfel het!

Johannes se vertwyfeling leer ons dat geloofshelde ook net mens is en stadiums van vertwyfeling en ontnugtering beleef. Elia, een van die grootste profete van die OT, het by geleentheid selfs onder ʼn besembos gaan lê en gewens om te sterf. Gelowiges weet dat ʼn mens uit genade en nie voortreflikheid gered word.

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

3. My opleiding as bokser

Op Grey-kollege het ek my eerste les in die nobele kuns van selfverdediging ontvang. My breier was sersant Walker. Ek was toe dertien jaar oud en het 'n skamele 97 pond geweeg. Hoewel dit net die tweede maal was dat ek bokshandskoene aangetrek het, was ek heeltemal tuis met die kussing op my hande. In daardie jaar het ek aan die skoolkampioenskappe deelgeneem.

Ek het in een rondte met my teenstander klaargespeel en was in die finaal. Die ander finalis het egter geweier om teen my te boks en ek was boks­kampioen van die Grey-kollegeskool.

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

My kinderjare

Geen van die kinders het oom John en sy gade egter soveel pyn, kommer, vermoeienis en verdriet besorg as juis die derde nie. By geboorte was hy baie klein en heelwat ondergewig, maar seer sekerlik nie kleiner en ligter as duisende ander babas nie. Hierdie seuntjie is op 25 Januarie 1913 op Potchefstroom gebore. Sy naam is Sidney Robey Leibbrandt.

Kort na my geboorte is my vader na Graaff-Reinet verplaas, waar ons tien jaar gewoon het. As gevolg van hierdie verskuiwing is ek in die Tweetoring­kerk op Bloemfontein gedoop.

Toe Meyder skool toe moes gaan, het hy botweg geweier. Sonder sy jonger boetie wou hy om die dood nie gaan nie.

Hannes Ollewagen

Efésiërs 6:1-9

“KINDERS, julle moet jul ouers gehoorsaam wees in die Here, want dit is reg.” (:1).

“En vaders, moenie julle kinders vertoorn nie, maar voed hulle op in die tug en vermaning van die Here.” (:4).

Sterk en gelukkige huisgesinne is kosbaar in God se oë. Dink maar aan hoeveel vermaninge ons in God se Woord vind wat vir ons leer hoe om sterk en gelukkige gesinne te verseker. En die verbreking van sterk en gelukkige gesinne is vir God veragtelik om te aanskou. Dit word vir ons in die woorde van Maleági 2:16 baie duidelik gestel. “Want Ek haat egskeiding, sê die HERE, die God van Israel, en dat ’n mens sy kleed met geweldpleging bedek, sê die HERE van die leërskare. Neem julle dan in ag ter wille van julle gees en wees nie ontrou nie.”

Dit is vir gelowiges ook nie ‘n geheim dat die satan alles wat vir God mooi en kosbaar is wil vernietig nie. En wanneer die satan daarin slaag om ‘n gesin uitmekaar te skeur, rig hy sommer verwoesting op groot skaal aan.

  Outobiografie van Robey Leibbrandt:

GEEN GENADE

Lees reeks by Robey Leibbrandt vertel self

Indien lesers die ware weergawe oor die nasionalisme, geloof en waagmoed van Robey Leibbrandt wil weet, moet u hierdie reeks nie misloop nie. Daar het onlangs ‘n liberale weergawe verskyn waarvan die skrywer in ‘n TV-onderhoud op die vraag waarom hy oor Leibbrandt geskryf het, geantwoord het: “’n Mens kan nie net oor goeie mense skryf nie”. Die suggestie wat hy laat dat Leibbrandt ‘n ‘slegte mens’ is, kom ooreen met die liberale inhoud van sy boek.

Voorwoord 1966

Om 'n lesenswaardige boek te skrywe, is beslis 'n kuns. Ongelukkig is ek geen kunstenaar nie en is Geen Genade bloot 'n aaneenskakeling van onverbloemde feite soos ek dit gesien en belewe het.

Ek is ontsaglik veel dank verskuldig aan die redaksie van Die Brandwag, die ridderlike wyse waarop hulle my behandel het na my vrylating uit die Sentrale Gevangenis. Vir die reeks artikels wat in 1948 oor my avonture in hierdie puik Afrikaanse tydskrif verskyn het, is ek besonder goed beloon. Hoe oneindig veel hierdie geldelike bydrae vir my beteken het, kan alleen diegene besef wat net soos ek brandarm uit die tronk gekom het.

Lees reeks by Generaal Koos de la Rey

Hennie de la Rey was teen 1914 die oudste oorlewende seun van generaal Koos de la Rey. Soos hyself vertel, het hy die rol van ’n privaatsekretaris vir sy pa vertolk. As sodanig was hy oor die laaste dekade van sy pa se lewe baie na aan hom. In hierdie reeks vertel hyself meer van sy pa.

Die laaste veertig dae van generaal Koos de la Rey

Die verhaal van generaal Koos de la Rey se laaste dae is sover deur sy seun, Hendrik, vertel. Hy het dit vertel soos hy dit beleef het en soos hy dit onthou het. Omdat die laaste drie maande van De la Rey se lewe krisismaande in die geskiedenis van die Afrikanervolk was, het verskeie ander mense met ander perspektiewe ook oor dié tydperk geskryf.

In ’n poging om alles in fokus te plaas, sal ons aan die hand van die bekendste bronne oor die tydperk poog om De la Rey se spoor oor die laaste dae van sy lewe te volg.

28 Junie 1914 tot 3 Augustus 1914